MÜRAİ +18
- LETTURE 130,722
- Voti 2,238
- Parti 31
Per adultiCompleta mar, lug 5, 2022
O sadece güvenebileceği bir aşk aramıştı bazen agresif bazen duygusal tavrı vardı ancak tek istediği aşktı , ama hayat ona hiç bir zaman istediklerini sunmadı, o her güvendiğinde hayat onu yanıltmayarak bir tekme daha attı.
Mutlu son arıyorsanız bu kitap size göre değil demektir çünkü burda hayal dünyasının pembe bulutlardan ibaret oluşunu konuşuyoruz.
Hazır olun çünkü gerçekler çok hızlı şekilde yüzünüze çarpmak üzere.
Hazırlıklı olmak istiyorsanız buyrun.
+18 YAŞ VE ÜZERİ İÇİN UYGUNDUR !!!
Tutti i diritti riservati
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Potrebbe anche piacerti
Dilhun
"Neden böyle yapıyorsun Egemen?" Derken sesim ağlamaklı çıkmıştı. Gözlerim dolu dolu olsa da inatla kendimi tutuyorum. Ağlamayacağım! Egemen bana döndüğünde, kahve gözlerinde gördüğüm kararlılık canımı acıttı. "Anlamıyorsun değil mi Gülce?" "Anlamıyorum!" "Ama anlamak zorundasın. Ben bir katilim Gülce." Dediğinde; "Sen katil değilsin. Kimseyi öldürmedin." Diye itiraz ettim. Alayla gülerek; "Evet birini öldürmedim, belki ellerime hiç kan bulaşmadı ama ben katilim. Çünkü bu dudaklar birçok adamın ölüm emrini verdi!" Dediğinde titredim. "Değilsin. Sen katil değilsin!" "Kabul et artık Gülce! Ben elinde kan olmayan bir katilim!" "O zaman bende katilim." Dediğimde anlamayan gözlerle bana baktı. "Bende düşüncelerimde milyonlarca kez babamı öldürdüm, ona işkenceler ettim. O zaman bende ellerinde kan olmayan ama düşüncelerinde katil olan biriyim!" Sen güzel Safderun'um. Ben ise karanlıklar içinde bir Vaveyla. Bu birleşim ancak büyük bir yıkım getirir... !!!Çalıntı veya kopyalanma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır!!!Completa
Zecir
Bazı hikâyeler bitti dediğiniz yerde başlar. Tıpkı benim aşk hikâyem gibi. * 12 Ağustos 2023 - ilk kurgu 25 Ocak 2024 - ilk yayın 6 Eylül 2025 - finalCompleta
NEDAMET
Bahar, "Keşke şu an sana sarılabilseydim." diye fısıldadı göz yaşlarının arasında, kömür gözlerini sevdiği kahvelerle buluştururken... Fısıltısını duymuştu Serdar. Öfkesi bir anda sönüp kül olurken şaşkınlığı arşa çıkmıştı. Yutkunup nefesini kontrol altına almaya çalıştı önce. Ellerini arkasında birleştirip kendine engel olmak istedi hal diliyle. Çünkü şu durumda Bahar'ın isteğine karşı onu tutan tek şey Allah'ın rızasıydı. ~~~~ Yıllar önce yanlış adamı seçmenin bedelini, bugün baba evine elinde küçük bir çocukla dönmek zorunda kalarak ödüyordu Bahar. Komşularının oğlu Serdar'la değil de, doğrusunun bu olduğuna inandığı adamla evlenerek en büyük hatayı yapmıştı zamanında. Şimdi nedamet vaktiydi genç kadın için, şimdi maziye dönme vaktiydi... Giderken son gördüğü de, döndüğünde ilk bulduğu da yine Serdar olacaktı. Artık savaş pilotu olan binbaşı Çelebi'ydi o...
AŞK İÇİN YAŞAMALI İNSAN
Kars'ın uçsuz bucaksız beyazlığı, gökyüzünden yere düşen sessiz bir ağıt gibiydi. Bu topraklar, sert rüzgarları ve katı töreleri kadar, içinde sakladığı derin acılarıyla da tanınırdı. İşte Eflal, bu çetin coğrafyanın en narin çiçeğiydi. Aşiretin gururla anılan kızı, güzelliğiyle efsanelere karışmış, kalbini ise yalnızca bir adama, Alparslan'a adamıştı. Sevda, onun için kutsal bir emanet, Alparslan ise bu emanetin sahibiydi. Fakat bir gün, bu emanetin kırıldığını, sevgisinin toprağa düştüğünü anladı. Alparslan, Eflal'in gözlerinde bulduğu huzuru, başka bir kadının gölgesinde aramıştı. Eflal'in üzerine kuma getirmek istemiş ve bunun için aşireti toplamıştı. O gün, Eflal'in içindeki sevda ateşi bir kor gibi yanmaya devam ederken, gururunun üstüne çöken karanlık, ruhunu üşütmeye başladı Odaları şimdi soğuktu; taş duvarlar, Eflal'in sessiz çığlıklarını yankılamak için oradaydı. Oysa bir zamanlar bu duvarlar, onun kahkahalarını, sevdasının umut dolu türkülerini taşırdı. Alparslan, eve her giriş yaptığında, Eflal'in yüreği daha da sıkışıyor, gözleri uzak dağların ardında bir çıkış yolu arıyordu. Kars'ın soğuk rüzgarları, onun acısını daha da derinleştiriyordu "Töre mi ağırdır, aşk mı?" diye sordu kendi kendine. Gözyaşlarını içine akıtmayı öğrenmişti; çünkü aşiret kızlarına ağlamak yakışmazdı. Ama içindeki isyan, susturulması imkânsız bir fırtına gibi büyüyordu. Her gece yıldızlara bakıp, "Ben sevdim, ama sevdamı elimden aldılar," diye fısıldıyordu. Alparslan'a olan sevgisiyle gururu arasında sıkışmış, bir kadın olarak var olma savaşı veriyordu "Eflal: Karların altındaki sessiz çığlık", sadece bir kadının ihanetle yüzleşmesini değil; törelere, geleneklere ve kalbini yok sayan bir dünyaya karşı verdiği sessiz ama güçlü direnişi anlatıyor. Kars'ın karlı
Yüzyılın İntikamı (Tamamlandı)
Merhaba! Ben Azra, Azra Karakaya. Şu an ipek çarşaflar arasında, adını bile hatırlamadığım bir adamın koynunda sereserpe yatıyorum. Çıplağım ve biraz da terliyim. Az sonra dış kapımda bir anahtar dönecek, gelen kişi dosdoğru yatak odamın yolunu tutacak. Durun, hemen endişelenmeyin. Gelecek olan kişi beni defalarca çıplak gördü, beni bu şekilde görmesi hiç sorun değil. Ancak yanımda yatan adamı muhtemelen daha önce hiç öyle görmedi. Yani, umarım öyledir. Evet, ben Azra Karakaya. Az sonra bu yatakta, adını bile hatırlamadığım bir adamın koynunda nişanlım tarafından basılacağım. İşler buraya nasıl mı geldi? Lütfen beni takip edin, size her şeyi en baştan anlatacağım.Completa
Yarım Melodi (TAMAMLANDI)
"Bazı duygular vardı ki, henüz notaya dökülmemeliydi." "Bazı aşklar alkışla başlamaz. Sessizlikle başlar." Avukat kadın ve şarkıcı adamın hikâyesi.Completa
Gülveren Mahallesi (Tamamlandı)
Bir gün işe gitmek için hazırlanırken ayakkabımın içine gizlenmiş gizemli bir mektup zarfı buldum. Sonrasında ise her şey değişti.Completa
SOKAK ARASI AŞK - AŞK SOKAKTA SERİSİ I - FİNAL
Evet buradaki baş kahramanımız ne bir ceo ne de bir veliaht... Ne şımarık bir öğrenci, ne de çapkın bir playboy... Annesinin kuzusu, ablasının conconu, mahallenin delikanlısı ve mahalledeki kızların çekirdek çitlerken ki sohbet konusu... BULUT ERDEMLİ Kızımıza gelirsek... Evin çiçeği, babasının neşesi, annesinin evde kalacak kız kurusu adayı, kız kardeşinin zıt kutbu, mahallenin yeni elemanı, ev kızımız... ELA IRMAK VE NEŞELİ Mİ NEŞELİ... EĞLENCELİ Mİ EĞLENCELİ SICACIK BİR MAHALLE HİKAYESİ SİZLERLE... SOKAK ARASI YAŞANIRMIŞ EN GÜZEL SEVDALAR, SOKAK DUVARLARINA YAZILIRDI ESKİDEN İLİŞKİLİ DURUMLAR... BEN SENİ YÜREĞİMİN SOKAĞINDAKİ TÜM DUVARLARA YAZDIM, ADIN SEVDA... SOYADIN BEN... "Sana soyadımı verdim yeni eleman, daha neyimi istersin? Biz delikanlı adamız, bizi bozar çiçekli böcekli sevdalar, biz pamuk gibi sarar, adam gibi severiz..." Not: Bu isimle yazılan ilk hikayedir. Kapak Tasarım: @SeNur70Completa
AYNI GÖĞÜN FERYADI
Bu mahzun göklerde yaralı kuş olsam Bi küçük dal olsan konsam dalına Bilsem o dal bana kafestir O kafes bana tutsak bana zehirdir Bilsem bundan sonra bal olsan şifama Tuz isterdim yarama. ... Bilinir ki bu topraklarda, bu soya gelin gelenin sonu; bir avuç toprak, bir damla suda boğulmak, feryatlarla kan kusmaktır. Kalbi katran bağlamış adamların sonu azaptır. Nilay hiç bilmediği bu topraklara geldiğinde, ge çmişin izinden yol almak isterken kendini kaderin yolunda buldu. Aynı aslanın pençesinde, göğün bir nefes gerisinde, feryadı hep dillerde. Mehmet Arat Kutsalan hapishaneden çıkıp bütün dengeleri değiştirecek, yazgıyı kendisi kaleme alacaktı. Aynı Göğün Feryadı.
Sana vurgun
Velet! Dur bakiim hişt! Kime diyorum ben .....ay ısırdı... Kızı tuttu silkeledi .hala çırpınmaya çalışıyor.Artık iyice sinirlenmişti,emretti. Yeter !kıpırdamayı kes!dişleri birbirine vurana kadar sarstı.kız gözlerine odaklanıp aniden sakinleşmişti. Korktuğunu biliyorum, Kızı kucağına çekip ensesinden ve sırtından sabitleyip vücuduna bastırdı sıkıca Hareket etme de canını yakmayayım Kızı atabiner gibi kucağına oturtmuştu,kalbinin küt küt atışını göğsünde hissetti,Emre yanlarına oturmuş kıza eğilmişti Kıpırdama da iğne kırılmasın fecı acı çekmişsin zaten .o cesur kızı nereye soktuysan bul çıkar meleğim,ağabeyin yanında merak etme.... Hemşire ilk iğneyi yaparken Ayse yüzünü çevirip Mehmet'in göğsüne bastırdı oradan konuştu..... Emree ?... Emre .....ayy!!!..bitimi? Bitti mi diyorum Ayyyyyy!..... Kadın ikinci iğneyi yapıp çekildi Bıtti. Bıtti Bittiiiii.....üfle abisi üfle.....kızın çığlıgıyla birlikte sesi kesildi omuzları sarsılmaya başladı.Completa
"Neden böyle yapıyorsun Egemen?" Derken sesim ağlamaklı çıkmıştı. Gözlerim dolu dolu olsa da inatla kendimi tutuyorum. Ağlamayacağım! Egemen bana döndüğünde, kahve gözlerinde gördüğüm kararlılık canımı acıttı. "Anlamıyorsun değil mi Gülce?" "Anlamıyorum!" "Ama anlamak zorundasın. Ben bir katilim Gülce." Dediğinde; "Sen katil değilsin. Kimseyi öldürmedin." Diye itiraz ettim. Alayla gülerek; "Evet birini öldürmedim, belki ellerime hiç kan bulaşmadı ama ben katilim. Çünkü bu dudaklar birçok adamın ölüm emrini verdi!" Dediğinde titredim. "Değilsin. Sen katil değilsin!" "Kabul et artık Gülce! Ben elinde kan olmayan bir katilim!" "O zaman bende katilim." Dediğimde anlamayan gözlerle bana baktı. "Bende düşüncelerimde milyonlarca kez babamı öldürdüm, ona işkenceler ettim. O zaman bende ellerinde kan olmayan ama düşüncelerinde katil olan biriyim!" Sen güzel Safderun'um. Ben ise karanlıklar içinde bir Vaveyla. Bu birleşim ancak büyük bir yıkım getirir... !!!Çalıntı veya kopyalanma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır!!!
Più dettagliLinee guida sui contenuti