"You're just a nobody na pwedeng-pwede ko lang pulutin at paglaruan." He sat there, hopeless. "Ba't ayaw mo nalang gawin? Tutal diyan 'rin naman patungo," ika ko habang pinagmamasdan si Sammuel. "Pero hindi ko makagawa, Joy- hindi 'eh, mahal kita 'eh."
I met you suddenly when I was at my worst, but you stayed. In the way, I found love for you. I found myself, my own identity. Hindi ko alam, na ganto pala ang makaranas ng pagibig. Masaya, masakit, at masaya na ulit. Nakakalito, pero hindi ko maiiwasan ang umibig kahit sa kaunting sandali na mayroon ako. Mahal kita, Sammuel. Sana alam mo 'yan, hanggang sa muli tayong magkita.
© haerukunn
All Rights Reserved