HÜZÜNLÜ GECE

Neden kalbim bu kadar sızlıyor?

Karşımda olan manzaraya bakarken biran için kalbim duracak sandım.

Durmadı!

Oysa dursaydı bitirdi bu kadar acı da.
Ben kendimi toplayamamışken bu kadarı benim için fazlaydı. Gözlerimden damlayan yaşlar soğuk yanaklarımı hafifçe ısırıyordu.

Bir anda elimden düşen bardak ses çıkarınca ikiside bana baktı. Gözleri gözlerime değince hızla eğildim. Kırılan cam parçalarını toplanmaya çalışırken aynı anda gözlerimi siliyordum.
Yanında olan kız bana yaklaşacakken.
"Şey ben sizi rahatsız etmek istemezdim!" Dedim. Elime batan cam parçasının acısını görmezden gelerek.
"Ahh!" Diye hafif inledim, cam elime batmıştı. Aptal kafam bu kadarı fazlaydı ama.
Kız telaşla. "İyi misin?" Dedi ve bana yaklaşacakken.
"Hüzün?" Diyen sesle hızla kafamı kaldırıp ona minnetle gülümsedim. O hep tam zamanında gelip beni kurtarıyor du.
Kız durdu, biran gözüm onun olduğu tarafa kaydı, hiçbir mimik yoktu yüzünde.

Neden ona aşık oldum ki?

Aklıma az önce onların çok yakın olduğu gelince gözlerimi çektim.
Haddim olmadan ihanete uğramış gibi hissediyorum. Sanırım aklı dengemi kaybetmek üzereyim.

"Ne oldu?" Islak gözlerim arkadaşıma kayınca.
"Seni bekliyordum!" Yerde parçalara ayrılan bardağı gösterdim gözlerim ıslaktı.
"Elimden düştü." Ne olduğunu anlamış gibi parmağımı tutu. Üzerindeki çok az kanı parmakları ile sildi. Gülümsedi sonra.
"Acıyor mu?" Dediğinde ıslak gözlerime bakıp anlamış gibi hüzünlendi yüzü.
"Acımış!" Dediğinde akan yaşımı onlar görmesin diye önüme tamamen geçti.
Akan yaşlarımı durdurmadım. Ağladım.