Mi Pequeña Mocosa

Mi Pequeña Mocosa

  • WpView
    OKUNANLAR 588
  • WpVote
    Oylar 42
  • WpPart
    Bölümler 11
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Cts, Ara 26, 2020
Llevo mucho tiempo enamorada de Oliver , para ser exacta toda la vida , crecimos juntos ya que mis padres y los suyos son amigos desde hace un tiempo y , para mí desgracia es mejor amigo de mi hermano Dylan. Podrán imaginarse lo difícil que es para mí lidiar con mis sentimientos , sabiendo que el solo me ve como la pequeña hermana de su mejor amigo . Me dirijo a la cocina a preparar mi desayuno , mi hermano no se encontraba en casa ya que estaba al cuidado de mi mejor amiga Chloé y para mí suerte llamo a oliver para que cuidara de mi, tome mi café y depronto tengo enfrente el cuerpo desnudo de Oliver . ¡Mierda podrías taparte ?! -Eres un idiota ¿ lo sabes cierto ? Oliver: Jajajaaj el idiota por el cual mueres pequeña - ¿Que te hace pensar eso ? Óliver: ¿Te atreves a negarlo ? - No , y ya déjame en paz idiota! Oliver: Nunca pequeña , no podría dejarte ni un segundo . - A que te refieres con eso ? Óliver : No te das cuenta Megan ? Estoy enamorado de ti , Te amo pequeña .
Tüm hakları saklıdır
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • ¿Y Si Quedamos Como Amigos? [JOSÉ MADERO VIZCAÍNO Y TÚ] (ADAPTACIÓN)
  • ¡Eres una niña!
  • PEQUEÑA OBSESIÓN
  • Enamorado de ti ( hyeoksan )
  • 𝙎𝙩𝙧𝙖𝙬𝙗𝙚𝙧𝙧𝙞𝙚𝙨
  • El Mejor Amigo De Mi Hermano
  • 𝕍𝕒𝕟𝕚𝕝𝕝𝕒 𝕝𝕒𝕥𝕥𝕖
  • Cupido... ¡En persona!
  • 𝑎𝑚𝑜𝑟 p̶r̶o̶h̶i̶b̶i̶d̶o̶ 𝑢𝑛 𝑔𝑖𝑟𝑜 𝑖𝑛𝑒𝑠𝑝𝑒𝑟𝑎𝑑𝑜 ᨖ

|| - Los chicos y las chicas pueden ser amigos. - Así me gusta, José. Directo al grano. - Yo sólo digo que es perfectamente posible que un chico y una chica seanamigos. Nunca he entendido cuál es el problema. O sea, sí, hemos tenido quesoportar un montón de preguntas estúpidas. - Ah, ya, las preguntas. - "¿Están saliendo?" "¿No? ¿Y por qué?" - "Pero algún beso sí se habrán dado, ¿no?" "O lo habrán considerado..." - "¿____, y cómo pudiste resistirte a los increíbles encantos de José?" - Nadie me preguntó eso. - No sé, yo... - Bueno, pues yo sí. Y nunca me lo preguntaron. Jamás. - Bueno, está bien. - Sea como sea, reconozco que no todo salió bien. Tuvimos algún que otro problemilla. - ¡¿Algún que otro problemilla?! - Está bien, bastantes problemas. Pero mira cómo terminó todo. Cuando llegué ala escuela, en sexto, ambos dimos por supuesto que no volveríamos aintercambiar palabra después de aquel primer día. Sobre todo tú, porque enloqueciste por mí en cuanto me viste. - ¿Te refieres al día que estoy pensando? -Sí. - Oh, cuánto lo siento. Me parece que alucinas. - No alucino. Abundan los adjetivos para describirme: genial, rudo, viril...¿Quieres que siga? - Te lo concedo. Eres genial. Pero alucinas. || ADVERTENCIA: ESTA HISTORIA NO ES DE MI AUTORIA. LA OBRA ORIGINAL ES DE LA AUTORA ELIZABETH EULBERG. ESTA NO ES MAS QUE UNA MERA ADAPTACIÓN DE LA HISTORIA PARA HACER ALGO ENTRE PEPE MADERO Y LA PERSONA QUE LO LEA. YA CON LA EXPLICACIÓN DADA, ¡DISFRUTEN LA LECTURA!

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi