Ang Chismosa Naming Kapit-Bahay

Ang Chismosa Naming Kapit-Bahay

  • WpView
    LECTURAS 15
  • WpVote
    Votos 3
  • WpPart
    Partes 1
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación vie, nov 8, 2019
°|| Prologue ||° Ako si Evony Adaruj 17 year's old. Hindi naman kagandahan 'pero bakit d>>_<<b sa tuwing lalabas ako ng bahay ang hahaba ng mga leeg ng kapit-bahay namin tss... chismusa' Hindi naman din maputi ' pero bakit pagkaharap nila ako ... tumitingin din sila sa balat nila d-_-b tss.. insecure' Naliligo naman ako araw araw twice a day pa nga ' pero bakit sa tuwing dadaan ako sa tabi nila hindi nila maiwasang amuyin din nila ang sarili nila tss.. ganon naba ako ka baho? d.___.b Marami akong stragglers sa kapit-bahay namin tss kailan kaya sila tatahimik at kailan kaya sila mauubos tss. d-__,-b Wala naman akong may natatandaang maling ginawa pero bakit kong maka tingin sila sakin ay parang ako na yong pinaka makasasalang tao sa mundo. =========>>>>>>>> Read My Short Story jiji's d^_^b
Todos los derechos reservados
#17
chismosa
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • Kissing Tutorial (GirlxGirl)
  • Last Embrace (completed)
  • Puppy Love, First Love At True Love
  • See You Tomorrow [Completed]
  • I Couldn't Ask For More
  • I'm In Love with the BAD BOY
  • Average Me (COMPLETED)
  • the code
  • Upon Meeting again

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido