Medusa: Zehr-i Nefes

Elleri karnımda daireler çizerek dolanıyordu. Yavaş yavaş, ağır ağır, varlığının her zerresini hissettirerek, ellerinin kirini vücuduma kazıyarak karsıklarıma indiriyordu. Kendimden iğreniyor muydum? Beni bu halde görmesinden utanıyor muydum? Elleri tekrar karnımdan geçerek iki göğüsümün arasında dolanırken yanaklarım kızarıyor muydu? Ah hiç sanmıyorum. Vücudum utanmamamı gerektirecek kadar çok şey görmüştü. Görmeye de devam ediyordu.

Küvetin dışında olan bedenini yavaşça yanıma bıraktı. Artık benimle birlikte küvetteydi. Tam karnımın üstüne tüm ağırlığını vermiş kafam hariç tüm bedenim suya gömülmüştü. Göğüs aramda olan elleri artık göğüslerimle ilgilenmiyordu. Az önce karsıklarımda daireler çizerek dolanan elleri şimdi boynumda dolanıyordu. Narince ellerini boynuma sürtüyordu. Biraz sonra boynumda ki elleri sertleşti ve sıkıca kavradı boynumu. Sıktı nefes almamı engelleyecek kadar..

Nefes alamıyordum
Aldırtmazdı...
Nefes almak istemiyordum
Nefes almamı istemezdi...

Gözlerim yavaş yavaş kararmaya başlarken yaşamın son demlerini hissediyordum. Ama o son demi de kaybetmeme izin vermeden çekti ellerini boynumdan. Öksürüklerim arasından az önce yaptığı gibi tekrar okşamaya başladı boynumu ta ki öksürüklerim kesilene kadar...
Yavaş yavaş yaklaştı yüzüme doğru nefesini hissedebileceğim kadar... ve dudaklarıma değen dudakları kafamı suyun içine gömdü. Artık tüm bedenim suyun içindeydi. Dudakları hala dudaklarımdayken ayrılmak için bir çaba sarf etmedim.

Ayrılamıyordum.
Ayrılmazdı.
Ayrılmak istemiyordum.
Ayrılmama izin vermezdi.

Ellerini belime destek yaparak su yüzüne geri çıkardığında sesini duyurdu kulaklarıma,ruhuma.. '' Dokunurum, dokunarak severim ama bir elim hep boynunda. '' dedi elleri boynumda dolanırken '' Öperim, kalbinden severim ama bir elim hep canında.'' ve aynen böyle devam etti sözlerine.