Perfect ( Randy )

Obiecaj mi tylko, że nigdy mnie nie zapomnisz. - powiedział blondyn, patrząc na mnie zaszklonymi oczami. - Obiecaj, że niezależnie w jakiej części świata będziesz, z kim, nie ważne co będziesz robić. Obiecaj mi tylko, że zawsze będziesz o mnie pamiętać.

- Andy, zawsze będę o tobie pamiętać, zmieniłeś moje życie. - przyznałem cicho, bojąc się, że jakikolwiek głośniejszy dźwięk wszystko zniszczy.

- Kocham cię, Ryan. - oparł czoło o moje i przymknął oczy, wypuszczając spod powiek kilka łez.

- Kocham cię, Andy. - odpowiedziałem, pozwalając sobie na chwilę słabości. - Nie chcę żyć bez ciebie, nie możesz mnie zostawić.

- Wiesz, że nie mam wyboru. - popatrzył na mnie. - Ty idziesz dalej, masz przed sobą cudowną przyszłość, nie możesz zmarnować takiej szansy.

- Ale bez ciebie, bez ciebie nie będzie miało to znaczenia. - trzymałem mocno jego dłonie.

- Bedzie miało, zobaczysz. - uśmiechnął się przez łzy. - Musisz już iść, za chwilę przyjadą.

- N-nie, jebać ich wszystkich. - pokręciłem głową. - Zostaje.

- Nie pozwolę ci. - zaśmiał się. - Idź proszę, pamiętaj że zawsze tutaj będę. Będę na ciebie czekać, odejść już.

Blondyn wyszarpał się z moich ramion i odsunął na bezpieczną odległość. Patrzył na mnie swoimi zapłakanymi oczami, pokazując mi jak bardzo mnie kocha. Te oczy zawsze patrzyły tak tylko na mnie.

Wytarłem rękawem swetra twarz i chciałem ostatni raz podejść do Andy'ego, ale odsunął się jeszcze bardziej i pokręcił głową, nie będąc w stanie powiedzieć nawet słowa. Zatrzymałem się patrząc prosto w jego zranioną twarz, aż nie zadzwonił moj telefon.

- Dzwonił mój menadżer, przyjechali już. - wyjaśniłem. - Moge ostatni raz cię przytulić?

- Idź, idź już proszę. - wypłakał. - To jest za trudne.

Ostatni raz popatrzyłem na niego, nim odwróciłem się i odbiegłem w stronę ulicy, zostawiając na plaży zapł