Tadhana
  • WpView
    Reads 112
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Nov 1, 2021
"Kahit anong gawin mong iwas sakin. Hindi lang ikaw yung taong basta basta kong minahal. Ikaw rin ay isa sa aking mga kaibigan kaya wala kang magagawa kung di parin ako nasuko sayo!" Kamusta! ako nga pala si Kristian Hernandez! 14 taong gulang nako. At ito. Ang storya ng buhay ko. Ika siyam na baitang ko na sa pag aaral ng maka-tagpo ko si Carmella Yzabella Delos Reyes. "Hindi ko na kasalanan pa. Kung hindi ka pala suko. Pero sana naman tigil-tigilan mona ako." Kamusta! Ako nga pala si Carmella Yzabella Delos Reyes 14 taong gulang nako. Dito ninyo makikilala ang isang masuwerteng babae dahil sa kaibigan niyang iniwan na niya at niloko pero di parin siya iniiwan. "Hindi porket na may nakaraan tayo. Ay kakalimutan muna rin ang pag-kakaibigan nating dalawa. Ipinangako mona yon at dimo na mababawi ang bagay nayon." _______________________________
All Rights Reserved
#751
tadhana
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Tired of Loving You (Completed)
  • Never Let Go (Completed)
  • Kissing Tutorial (GirlxGirl)
  • Change Of Heart (Atlas Ramirez)
  • Broken Soul [ COMPLETED ]
  • My Husband Is Also My Professor
  • ❤️A Good Memories,That Can Not Forget ❤️
  • Something Old, Something New

TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME

More details
WpActionLinkContent Guidelines