Kami telah memperbarui Pedoman Konten kami.
Tinjau pedoman terbaru untuk terus berbagi cerita dengan aman.
PİYAN
  • WpView
    Membaca 965
  • WpVote
    Vote 93
  • WpPart
    Bab 11
WpMetadataReadDewasaBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sel, Jan 23, 2024
WpInfo
Fiksi
Romansa
Yaşadığı ev bir cümbüştü, iki kişilik bir cümbüş. Kendini çekip kurtarmak için kendi elini diğer eline uzattı ve kalbine götürdü. Düşünmedi, hissetti ve arzularını dinleyerek hareket etti. Uzaklaştığını düşündüğü o cümbüş gerideydi artık, sesler azdı, öfkeler görülmüyor, alengirli oyunlar dönmüyordu. Bedeninin gittiği yerde ruhu da uzaktan onu takip ediyordu fakat sislerine bulanacağı, düşüncelerinin zihnini çalkalayacağı, hislerinin gittikçe demleneceği ve arzularının yoldan çıkacağını bilmiyordu, bir adamın bunlara sebep olacağını bilmiyordu. Kaçtığı her şey o adamda vardı, O adam kaçtığı herşeydi... *** Satırlarımı görmek istediğim yerler başkalarının satırları değil. Çalınma (iznim olmadan) durumunda hakkımı mutlaka alırım, kimseye de bu fırsatı vermem. Yasal süreç başlar. Teşekkürler...
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan