Umut Taşıyan Nefesler

Oysaki bizler beklerdik sadece sevilmeyi. Zamanla oluyor bazı şeyler. Bazen hiç olmuyor. Her seferinde yenilmek de olmuyor. İllaki bir gün kazanacağız, ya sevilerek ya da terk edilerek. Sonunda bizim savaşımız biticek. Belki çok Kaybedeceğiz bazen ise ağlayacağız. Bazen tek bir umutla yaşayacağız, bazen ise sadece kesilen mefeslerle.
Neden ikisini de aynı anda yapmıyoruz ki? Neden? Zaman kavramını sevmem. Bazen mecbur kalırız zamana. Bazen okuyarak buluruz kendimizi bazen ise yazarak. Bazen yaşayarak, bazen ise yaşatarak. O zaman umut taşısın nefesimiz. O zaman işte zamana bırakalım, can yakmayan bir iç çekişte nasıl umut olduğunu görelim. Hem çekmişsin kılıcını, hem söz ediyorsun barıştan. Bazen savaşmak gerek barıştan söz etmeden, bazen ise barışmak gerek savaştan söz etmeden. Her ikisi ile nasıl barış nasıl savaş sağlanır ki?
Bazen bir yol bazen ise milyonlarca bu yine bizim elimizde. Kendim için tek yol ararken dostlarıma milyonlarca yol sunuyorum. Her yolunuz umut taşısın nefes alışımız düzelsin. Umut taşıyan nefesleriniz olsun..