ZAMANSIZ

Her şey alel acele oldu en sevdiklerim tek tek gittiler yanlız tek başına sokağın sonuna gelmiştim, havanın soğukluğu ellerimi uyuşturmuştu etraf oldukça korkunçtu ama ben korkmuyordum çukurun kızıydım çünkü..

Şarkının ritmine göre yürümeye devam ettim hafiften kar yağıyordu,
Sisli havadan göre bildiğim kadarıyla siyah kaşeli biri bana yaklaşıyordu korkmuyor değilim ama sokak yani gelen olur bende ona doğru yürüdüm sanki- sanki boşluğumdan huzura götüren biriymiş gibi hissetim kendine gel karaca! İç sesimle savaşırken karşı karşıya gelmiştim adamla.

"Karaca koçovalı.." adımı nerden biliyordu gözleriyle beni baştan aşağıya süzüyordu gözlerim gözleriyle buluştuğunda şuna saçam ama tatlı duygular hissediyorum

Bir suçlu varsa o da kalbim..💔

Dikkat! Kitapın içi sırrlarla dolu🙊