BİRLİKTE GÜZEL

Bu hayatta birileri hakkında duyduğum şeyleri sorgulamadan inanmayı bu sene içerisinde bıraktım. Çünkü başıma gelen şey beni çok yıpratmış, gururumu incitmişti.İnsanlar nasıl hiç tanımadığı kişilere kendilerince hüküm verebiliyorlardı?

*
Artık kendime gelmeli ve derslerime odaklanıp iyi bir üniversite kazanmalıydım. Ama bu okulda ve onunla nasıl mümkün olabilirdi?

*
O belimi nazikçe tutuyor bense onun geniş omuzlarında ellerimi kavuşturuyordum ve sanırım kendimi biraz sıkıyordum.

*
Karanlık ve dar koridorda yavaş yavaş ilerledim. İçimde biraz korku vardı ama yine de yürümeye devam ettim. "Kimse yok mu?" diye seslendim. Bir iki adım daha ilerledikten sonra arkamdan gelen biri güçlü bir şekilde ağzımı kapattı. Çığlık atmaya çalıştım ama imkansızdı.

[Romantik, Genç kurgu]

"Bazı sahneler +16 olabilir."