Her Majesty Is Gone
- LECTURAS 77
- Votos 0
- Partes 1
My heart starts to beat fast. Mabilis akong tumakbo para sabihin ang aking nalaman. It's impossible.
"Highness, your majesty is gone."
-
Photo not ours. Copyright to the respective owner.
Todos los derechos reservados
#308
gone
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEConcluida
My Awesome Friend
Pabalat "Ang plastik ay masamang basura Na maaaring makasira ng masayang umaga. Sana ang plastik ay manatiling basura sa kalsada Hindi sa puso ng magkakaibigan sa tuwina." -Be kind :) Sino ka nga ba bilang tao? Ikaw ba iyong taong kapag hindi na masaya ang buhay gusto ng sumuko kaagad? Ikaw ba iyong walang ganap na tiwala sa sarili? Iyong kaunting pagkabigo lang sa ginawa nakakaramdam na agad na failure ang sarili, ang buong pagkatao? Ang buhay ay hindi puro saya lang. Minsan, sa malulungkot na tagpo ng ating buhay ay naroon ang tunay na kabuluhan at kahulugan nito. Dapat nating tanggapin na hindi lahat ng pangyayari ay puro happy endings. Dapat din nating itanim sa ating puso na sadness is also our friend. A friend that you can never resist, a friend that you can't stop to come in your life, because if this friend is not part of your life, you'll be a living dead. Therefore, live a meaningful life so that you could be able to live happily despite of having sadness-as your friend. Iniaalay sa matalik na kabigan...kasangga...kapanalig...ka-isa...sa buhay na nagkaroon ng kulay dahil sa... Sa...Samakatuwid, sa taong nagbabasa. -Babala: Sinikap ng may-akda na isulat sa ating wikang Pambansa. Kung hindi nagbabasa ng malalalim na pahayag- hindi ito para sa iyo, kaibigan. :)Concluida
Worst Nightmare (COMPLETED)
Part 2(Book 2) Panaginip Sabi nila time will heal your broken heart Unti unti itong mabubuo paglipas ng panahon Pero hindi ito totoo Sa bawat panahon at oras na dumadaan lalong bumibigat yung nararamdaman ko... Mas nadadagdagan ang problema ko Mas marami akong nalamang sikreto na mas magpapagulo ng buhay ko... Bumalik ako para maghiganti... Upang ibalik ang lahat sa dati...Concluida
Sweetest Mistake
Alam mo 'yung feeling na wala ka namang ginagawang masama, pero parang pinagtitripan ka ng universe? Yung tipong isang maling liko mo lang, biglang ang daming domino effect na sumasabog sa mukha mo? Gano'n ang ganap sa buhay ko. Once upon a time, I was just an average girl-well, not-so-average dahil certified independent woman tayo, mga besh. I had a decent job, a stable life, and a heart that was very much closed for renovation. Bakit? Kasi my ex-boyfriend ghosted me. As in, bigla na lang nawala, walang pasabi, walang closure, walang anything. Eh di syempre, bilang matinong babae, I did what any rational human being would do-nag-move on nang slight. Pero 'di ko akalain na sa kagustuhan kong iwasan ang lalaking sinaktan ako, biglang may ibang lalaki namang ipapatapon sa buhay ko ang tadhana. At saang lugar pa? Sa isang hotel room. With a stranger. At hindi lang basta-bastang lalaki, kundi isang nakakagigil na tao na later on, malalaman kong magiging bagong boss ko. Yes. Alam kong wala akong luck sa love life, pero bakit pati sa career, pinaglalaruan ako ng tadhana? This is the story of how one mistake-one embarrassing, nakakahiya, and downright WORST moment of my life-turned into something I never expected. Welcome to my Sweetest MistakeConcluida
Yu and Ay together (Short Story-Under Editing)
I smiled bitterly looking at the picture frame with our picture and names printed on it. That was taken not so long ago. Ang saya ng mukha naming dalawa. How I wish, I can turned back time. Tama nga siguro ang sinabi nila, nasa huli ang pagsisisi. I blame myself for hiding what I feel. I blame myself for stopping my feelings. I blame myself for taking Yu for granted. I blame myself more for not cherishing every second when I'm with Yu. I blame myself because instead of saying I love Yu, I uttered the painful word goodbye. I miss Yu and here Ay am waiting for us to be together in our afterlife. -Aya Katlizz VenidictConcluida
She Fell First (GirlxGirl)
"She Fell Series Book One" ** "I-I'm sorry!" Nabigla ako dahil nasampal ko si Elise. "I mean no, why the hell did you do that?" I asked giving her a death glare. "I told you I wanted to confirm something." Elise while holding her cheek na tinamaan ng sampal ko. "The hell with that! You have the nerve to kiss me with the same lips you used to kiss Kate like literally a month? What is wrong with you?!" I asked with a narrowed brows. Tumayo si Elise at tumingin sa akin. "You're jealous of Kate, are you?" She coyly asked. "Wha-- Get the hell out of here!" I asserted. "I like you Claire and I will do everything para magustuhan mo rin ako." She smiled at me. Naglakad naman siya palabas ng pinto. "Wait!" I called her back, huminto naman ito na hindi padin lumilingon. "I'm not into girls so don't waste your time!" I exclaimed. What a lame excuse I know, after everything that happened between us. "Really? But your kiss says otherwise." She smirked at me. ** Author's Note: This story has a theme of girl-to-girl. Don't read if you are sensitive or is not open-minded. -Enjoy. © _aciamozal_Concluida![HIS PUPPET [PLEASURE SERIES 3] ON-GOING](https://img.wattpad.com/cover/288921875-256-k188637.jpg)
HIS PUPPET [PLEASURE SERIES 3] ON-GOING
PLEASURE SERIES 3 "I'm still your wife Xavier"hinilot nya ang sintido nya. Pinipigilan nya ang sarili nya na hilahin ang baril sa tauhan nya at iputok yun sa akin. Hindi nya ako mataymatay dahil may kailangan pa sya sa akin. We just fix marriage. Mahal ko din naman sya matagal na simula noong bata pa kami. Pero hindi nya kayang suklian ang pagmamahal ko dahil tanging iisang babae lamang ang kanya nyang suklian yun si Valentina ang pinsan ko. Nasa New York ito at hindi ako tanga na hindi malaman na pumupunta doon si Xavier para hanapin si Valentina. "Correction your not my wife-, your my pet!" IM HIS PUPPET WARNING THIS STORY IS NOT SUITAINABLE FOR 18 BELOW ALSO FOR THE READER ARE SUFFERING FOR DEPRESSION AND ANXIETY. THANK YOU PHOTO IS NOT MINE
Renewing Memories
I am Annabelle Soriano. Well, that's what I thought I am. Ang totoo kasi niyan, hindi ko alam ang buong pagkatao ko. Wala akong maalala... I feel like something is missing, yet I can't remember what's been missing. Everything seems so sudden, my life changes like how the weather changes. Hanggang sa... makikilala ko siya. Hindi ko alam ang nararamdaman ko pero parang pamilyar siya saakin. I must be dreaming because I don't know what's real from fiction. Tadhana na hindi kapani-paniwala o tadhana nga ba? Nagtagpo kami sa hindi inaasahan na pangyayari... o nagtagpo nga ba talaga kami? Ang hirap paniwalaan dahil salungat ang ibang pangyayari sa kasalukuyan kong buhay.Concluida
Tula para sa'yo
Mga tulang pinagtugma tugma Mga salitang hindi alam kung saan nag mula Baka nga'y naawa lang sakin si tadhana Kaya't ako'y kanyang pinagtula Upang malimutan ang pag kabiyak Ng puso ko na dahilan ng aking pag iyak. "Kumpleto na ito ngunit nag papatuloy parin ang pag aayos o ang pag eedit." -Author MaeConcluida
Autumn Tears
Short Story. Tragedy. By: phia_sakura Copyright 2014 by phia_sakura Downloading and distribution of any soft copies will not be honored unless it is provided by the author SYPNOSIS: "Lahat ng bagay may katapusan pero hindi ang pagmamahal ko. Mananatili ka sa puso ko hanggang kamatayan." Photo displayed by hearty ^__^Concluida
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME
Más detallesPautas de Contenido