Bir Papatya Meselesi

'' Derinlerimdeki yaralarıma şifa olmak için gel..''

Umutlarıyla yaşayan bir kız ve mantığıyla hareket eden bir adam. Sizce rüyalar gerçekleşir mi? Yada başka bir soru; Duygular mı mantık mı? Ve bakalım kızın umutları adamın mantığıyla başa çıkabilecek mi?

Elvin ile Arda'nın rüya gibi hikayesine sizi de beklerim...

~~♧♧♧

' ... Bencilliği için kendine kızdı şimdi. Adam asla rüyalarında ki gibi bakmayacaktı ona, rüyalarındaki gibi sevmeyecekti onu. Hiçbir zaman gerçek bir aile olmayacaktı. Çocukları olmayacaktı kendilerine benzeyen. Bütün bunların farkına varmak çok ağır geldi genç kıza ve bu ağırlıkla kendini yere bırakırken birşeyin daha farkına vardı genç kız. Bu sefer düşerken kollarından tutup kaldırmayacaktı onu Arda. Bu sefer düşmeyi beklerken onun gece karası gözlerinde kaybetmeyecekti kendini. Huzursuzlukla hatırladı, bu sefer iyi misin diye sormayacaktı ona. En son kendini sert zeminde hissederken, düşündükleri tam olarak gerçekleşmişti. Onu tutan bir Arda yoktu şimdi ve kız onsuz karanlıkta hiçsizliğe doğru ilerlerken korkuyordu. Onun gözleride karaydı ama onun karalarında herşeye rağmen huzur vardı, mutluluk vardı. Oysa bu karanlık sadece korku getiriyordu. İlk kez tamamen Ardasızdı şimdi genç kız.

'Elveda dedi, elveda gece gözlü sevdiğim. Herşeye rağmen seni çok sevdim.'

Başında hissettiği sızı ile gözlerini kapamadan önce gördüğü kanların kendine ait olduğunu biliyordu genç kız. Ve son sözünü söyledi...

'Elveda sevdiğim,papatya artık soldu. Dayanamadı aşksızlığa... ' '

~~♧♧♧