Taşlar tek tek yerlerini alıyor.
Her bir hamle ardından gelecek kararın habercisi .
Adımlarını iyi at ilk hamleni iyi düşün.
Şaha dokunduğun an yenildigini kabul ettiğin andır. Siyah kaleme dokunma duvarları zehirli , dokundugun an bittiğin andır . Ve bu zehrin hüküm sürdüğü yerde güzel kokulu çiçeklerin yaşamı yoktur.
Oyunun sahibi benim, hükümdar benim , zehir benim.
Bu tahta ise ailemden hediye.
İlk oynayan benim ilk ilk beyaz benim ilk Şahı oynayan benim.
Hep çocuklar anne va babalarının silahı mıdır yoksa bir kalkan mı. Yoksa oyunu kazanmak için oynayacakları son hamle mi.
Oyunu beyaz başlatır ilk oyunumda beyazdım. O gün bana sadece Şahı oynamam gerektiğini söylediler küçüktüm sadece bir oyun sandım ama sadece bir oyun değilmiş.
Yerler değişti ve o andan beri siyahım.
Taşlar yerlerini yavaş yavaş aldı fakat bu seferki sıradan bir oyun nede sıradan bir oyuncu.
Oynanacak hamleler alınacak kararlar.
"İzin ver köklerinde kuru toprak değil renk renk çiçek açsın bırak zehrini ben akıtayım kaleni ben koruyayım yeşilim. "
Hükümdar , kara zehir , yeşil
kulağıma fısıldanan isimlerimdi ama ben en çok birini sevdim.
♟️🖤