Opowieść Warta Grzechu
- Reads 139
- Votes 15
- Parts 11
You may also like
Dym
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.Complete
Bílý pokoj
Jak jsou Marek a Tereza propojení? Někdo tu rozhodně není z našeho svšta, ale přes to se snaží vyvolat absolutní chaos! Jak jsou do toho ti dva propojení? (KOREKCE PROBÍHÁ)![Moja Mała Tancerka (czyli baśń o tańcu pośród ciemności) [w trakcie poprawek]](https://img.wattpad.com/cover/369888008-256-k893114.jpg)
Moja Mała Tancerka (czyli baśń o tańcu pośród ciemności) [w trakcie poprawek]
Klara od zawsze pragnęła tańczyć. Tak bardzo, że aż bolało. Dlatego gdy podczas przyjęcia nieznajomy mężczyzna przedstawia swoją ofertę, ona nawet się nie zastanawia... Po czasie okazuje się, że zawarta umowa przywiązała jej duszę do tajemniczego Kolekcjonera, a sama Klara stała się niczym więcej jak przedmiotem. Lecz jest jeszcze Tristan, który pojawia się niespodziewanie, burząc ład. Każde ich spotkanie jest dziwne, niechciane, choć jednocześnie sprawia, że w Klarze coś ożywa. Jednotomówka • Okładka autorstwa @Lilianna_Serafin <3
Szlachetna Trucizna
Mitologia słowiańska. Jeśli ktoś jest chętny poszerzyć wiedzę w tym temacie, zapraszam. ''-Wiem,że chcesz się zabić diabełku-szepnęłam i podała mi wódkę oraz tabletki-i za nic nie chcę tego przegapić- otworzyłam flaszkę z uśmiechem zwycięstwa-Wychodzi na to,że wygrałam-otworzyłam pudełko, wysypałam kilkanaście tabletek na dłoń i podałam- Z mojej ręki będzie ci łatwiej-Maria z determinacją wzięła tabletki i uniosła je do ust potem zapał znikł.Popatrzyła na mój uśmiech i spuściła głowę.Widocznie wahała się nad tym co robi.Nie płakała,nie czuła strachu,spojrzała na proszki i alkohol a potem na mnie.Nie widziałam jeszcze tyle nienawiści. Kiwnęłam głową zachęcająco i ujrzałam porażkę.Poddała się mej woli,połknęła tabletki i przepiła wódką krzywiąc się i dławiąc. -Pewnie jesteś z siebie zadowolona?-mówiła między łykami coraz bardziej się krzywiąc-Pozbyłaś się mnie, od razu wiedziałam kim jesteś, przejrzałam cię. -Ty mnie jeszcze nie znasz-mój głos nigdy nie był taki słodki-Jestem okrutna i niezastąpiona w swoim fachu.''Complete
Never Ignore What Is In Darkness
Ciara: ,, Po prostu czujesz sie ignorowany przez wystarczająco długo... Miło jest czasami poczuć się wyjątkowym." Sean: ,, Wiem, że jesteś szalona, ale daj sobie pomóc..."Complete
Między światłem a cieniem
W mrocznych zakamarkach tajemniczego lasu, gdzie magia splata się z rzeczywistością, rodzi się historia pełna zmysłowości, namiętności i sekretów. Ona - czarodziejka o nieodgadnionej mocy, on - tajemniczy mężczyzna, którego spojrzenie rozbudza w niej pragnienia ukryte głęboko w sercu. Ich spotkanie to więcej niż przypadek - to przeznaczenie, które połączyło dwie dusze w niebezpiecznym tańcu światła i cienia. Miłość od pierwszego wejrzenia, pełna magii i tajemnicy, prowadzi ich przez labirynt uczuć, gdzie każdy gest, każdy dotyk, ma znaczenie większe niż słowa. Czy ich sekret przetrwa próbę czasu? Jaką cenę będą musieli zapłacić za tę niezwykłą więź? W tej historii odkryjesz, że prawdziwa magia kryje się w miłości - w odwadze kochać i zaufaniu, które łączy nawet najbardziej rozdarte serca.Complete
Dzikie Dziecko
Uwaga!! jest to moja pierwsza opowieść, więc bardzo przepraszam za wszystkie błędy, powtórzenia i zawirowania fabuły. ---------------------------------------------------------------------- Ludzie lubią historie opowiadane przy ognisku, rzecz jasna, im straszniej tym lepiej. Z tego powodu często proszą mnie, bym opowiedziała swoją. Niech więc będzie. To historia o silnej dziewczynce, która musiała szybko dorosnąć. To historia o tym jak jeden drań potrafi zmienić nastawienie większości świata. To historia o odrzuceniu i pokonywaniu strachu przed tym co nieznane. To historia o mnie.Complete
Krev na mikině, city v srdci /w Yzomandias, NikTendo
‼️UPOZORNĚNÍ: Fan fikci jsem psala pro kamarádku, která byla milovníkem M+. Já byla absolutně mimo až při psaní téhle fan fikce jsem je začala aktivně poslouchat a trochu poznávat. Takže postavy vybočují (extrémně) ale , halo, je to stejně jen fikce. ‼️ Terka šla jen na koncert s kamarádkou, ale noc se změnila v nepředvídatelný vír backstage party, alkoholu a drog. Setkání s Yzomandiasem a NikTendem změní všechno. Náhlé momenty, nečekané situace a blízkost, která ji zmátne. Mezi tancem, hazardem a dobrodružstvím se musí rozhodnout, co je pro ni opravdu důležité... a komu dovolí vstoupit do svého života. Jakub, nebo Dominik, nebo oba? Příběh pro Terku k narozeninám 😈🤪 Je to fakt hodně fikce a málo fan Nechci nikoho urazit ani zesměšnit only fikceComplete
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.
More details