Ambiwalencja
- MGA BUMASA 166,084
- Mga Boto 13,957
- Mga Parte 50
Kumpleto Tue, Jun 2, 2020
"Każdego nowego dnia sądził, że sięgnął swoich limitów i gorzej być nie może, i nie jest w stanie dać z siebie więcej, i że to już go zabija, ale potem nastawał nowy poranek, południe, wieczór i noc - i nie było innego wyjścia, tylko znaleźć w sobie kolejne siły, dźwignąć się na nogi i iść dalej, codziennie przesuwać granice, zamieniać się w robota, nie myśleć o bólu".
Opowiadanie bierze udział w konkursie "Tylko nie Fanfiction!" organizowanym przez @Chwila_Moment.
All Rights Reserved
#818
potter
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
Michał, wcale nie Mata || MATA
- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.
teacher's pet | yoonmin
Gdy w akademiku pojawia się plotka o „zaliczeniu za zaliczenie", Jimin zaczyna rozważać coś, czego nigdy nie brałby pod uwagę. Między uczniem a profesorem rodzi się gra - pełna napięcia, spojrzeń i niedopowiedzeń - w której stawką staje się nie tylko ocena, lecz także granice, które Jimin jest gotów przekroczyć, byleby tylko nie przynieść wstydu swojemu ojcu.
NEMO | OKI
Lea Moretti, 22-letnia brunetka o oczach w kolorze oceanu. Pół roku temu wyjechała z Polski, zostawiając za sobą wszystko, miasto, wspomnienia i jego. Wraca do Wrocławia, gdzie nic nie jest takie samo. On też nie. Oskar nigdy nie przestał być częścią jej życia, nawet kiedy fizycznie z niego zniknął. Teraz muszą zdecydować, czy to, co ich łączy, jest warte kolejnej próby. Czy Lea będzie w stanie ponownie mu zaufać?
Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
Bo czasami najstraszniejszym potworem nie jest ten, który pije krew, ale ten, którego zaczynasz kochać.
JEDEN WERS || OKI
Inez Sobczak to dwudziestojednoletnia projektantka mody, która od lat funkcjonuje na styku dwóch światów: kreatywnej wolności i brutalnych realiów branży artystycznej. Charyzmatyczna, empatyczna i bezpośrednia, z łatwością przyciąga do siebie ludzi, choć pod tą pewnością kryje się lęk przed porażką i samotnością. Jej codzienność wypełniają szycie nocami, nadmiar kofeiny i nieustanna potrzeba udowadniania sobie, że jest dokładnie tam, gdzie powinna być. Moda nie jest dla niej chwilowym kaprysem, lecz sposobem na wyrażanie emocji, których często nie potrafi nazwać na głos. Oskar Kamiński to jeden z najbardziej rozpoznawalnych raperów młodego pokolenia, poruszający się po scenie muzycznej z naturalną swobodą i pewnością człowieka, który zna swoją wartość. Otoczony ludźmi, koncertami i niekończącą się uwagą mediów, na pierwszy rzut oka wydaje się nieosiągalny. Jednak za scenicznym wizerunkiem kryje się ktoś znacznie bardziej uważny, niż chciałby to pokazać. „ Sama dobrze wiesz został tylko jeden wers."
Dumb | Minsung
Gdzie dwójka chłopaków, próbuje sobie uprzykrzyć jeszcze bardziej życia. | Występują: przekleństwa, brutalne sceny, tendencje samobójcze, samookaleczenie| - opis książki ulegnie zmianie - opowiadanie zawiera błędy!
BACKSTAGE PASS | OKI
Aurelia Ostrowska to dwudziestoczteroletnia aktorka, która pomimo swojego młodego wieku i braku długoletniego stażu, zdobyła mnóstwo nagród. Gra w najlepszych polskich produkcjach filmowych, a jej szybko rosnąca kariera, pozwala jej wejść na arenę międzynarodową. Oskar Kamiński to dwudziestosześcioletni raper, znany w muzyce jako Oki. Zdobywa miliony odsłuchów, na jego koncerty przychodzi tysiące fanów. Tworzy to co kocha, a otacza się ludźmi z tym samym powołaniem oraz pasją. Wystarczył jeden wyjazd do Nowego Jorku. Ona - w ramach nowej umowy, która miała pozwolić jej przedostawać się do świata filmu na większą skalę. On - w celu nagrania nowego albumu, który miał zostać jego największym projektem dotychczas. Jeden wieczór, nowojorski klub, a później... zapomnienie.
Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
Maddie Monet, najstarsza z córek Camdena Monet zostaje rozdzielona z braćmi na kilka lat. Bliźniaczka Tony'ego i Shane'a odnajduje się w swoim nowym życiu, ale musi wrócić do braci. Jak potoczy się jej historia? Duża ilość postaci jest od Weroniki Anny Marczak!! Początek: 10.02.2024 Koniec: ??? 07.07.2024: #1 Vincent Monet 18.11.2025: #1 Dylan Monet 23.11.2025: #1 Tony Monet 27.11.2025: #1 Hailie Monet 24.01.2026: #1 rodzinamonet 02.02.2026: #1 Dylan Monet
BLUE FOR THE HEDGEHOG | Oki
Oskar Kamiński ma wszystko, o czym marzył dzieciak z osiedla: platynowe płyty, wierną ekipę i dziewczynę, która dzieli z nim scenę. Michalina jest idealnym dopełnieniem jego wizerunku - raperka, piękna kobieta, partnerka w biznesie. Wszystko gra do momentu, gdy u Miłosza w kuchni Oskar podaje puszkę Redbulla dziewczynie, której wzrok tnie głębiej niż najostrzejszy bit. Kinga „Bunny" Zając nie szuka atencji. Jako producentka woli chować się za konsoletą, zamieniając chaos w dźwięki, które podbijają listy przebojów. Ma prosty plan na życie: bity, kofeina i święty spokój. Jednak spotkanie blondyna z je żem na głowie wywraca jej playlistę do góry nogami.
| połączeni | 𝗟𝗟𝗢𝗬𝗗 𝗚𝗔𝗥𝗠𝗔𝗗𝗢𝗡
❝TO WY JESTEŚCIE KOŃCEM ŚWIATA. ROZPĘTA SIĘ PRZEZ WAS WOJNA.❞ gdzie smok i oni zakochują się w sobie, burząc naturalną równowagę wszechświata. - fanfiction ninjago, lloydxoc - zmieniony wiek bohaterów - wulgaryzmy - sceny 16+
- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman