Uçurum

Uçurum

  • WpView
    Reads 486
  • WpVote
    Votes 25
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jan 12, 2020
Herkes sevilmek aşık olmak ister. Peki ya aşkı bulabilir mi herkes. Yanı başındayken kilometrelerce uzaktaymış gibi hissedebilir mi? Ulaşması çok kolayken bir o kadar imkansız gelebilir mi? Kader var mıdır ki? Yoksa her şey bir romandan mi ibarettir. Kaç sayfa olduğu, içinde kimlerin kuruyup solduğu... Kahramanlardan çok hikayeleri sevmez miyiz hep. Yaşayanlar dan çok yaşanılanları beğenmez miyiz. Beğeniriz. Kendimi bildim bileli kitap okur, film ve dizi izlerdim. Ger dizide başka bir hayata kamera olurdum. Kitap okurken kahramanların yerine kendimi koyup onlar gibi davranırdım bitinceye kadar. Her kitapta farklı bir kişiliğe bürünürdüm. Belki de asla yaşayamayacağım duyguları kitaplarda tatmıştım. Aralıksız okuduğum kitaplar hayatımdaki çoğu yarama kabuk tuturmuştu. Karakterlerle sevinmiş karakterlerle ağlayıp, acı çekmiştim. Ama ne yazık ki kendimi halen bulamamıştım. 18 yaş günüme 1 gün kalmıştı ama halen eksiktim. Bir şeyler eksikti ama ne eksikti halen bilmiyordum. Umarım artık bazı şeyler tamamlanırdı da başka hikayelerden sıyrılıp kendi hikayemi yazmaya başlardım...
All Rights Reserved
#2
benimleyan
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines