Yosun
  • WpView
    Reads 370
  • WpVote
    Votes 18
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Apr 22, 2024
Musab Talha : " Sen bu küçücük aklınla birde bana hesap mı soruyorsun " diyere boğazımı sıkmaya başladı. Bu hareketi ağlamamı daha çok şiddetlendirdi. Yosun : " B b bı bırak beni boğazım acıyor. " Musab Talha : " Sence bu benim umrumda mı sanıyorsun seni gerizekalı sana yüz veriyorum diye kendini önemseme sana şu an ve diğer zamanlarda sadece acıyorum ve acıyacağım bunu sakın unutma tamam mı? " Yosun : " T tt tamam Musab abi"dedim ve bir damla göz yaşım daha intihar etti. Ben bu genç adama Sevdam demiştim. Bu yüreğime çok ağır gelmişti. Musab Talha : " şimdi küçük hanım seni eğer burada öldürmememi istiyorsan yürü bakalım. " Bunu der demez bogazım daki ellerinin yerini çakı aldı. Böyle bir olduğunu ne görmüştüm nede duymuştum. Yosun : " T ttttttt tamam. " ona şu an tek bir şey sormak istiyordum. Yosun : " sen gerçekten bu musun yani gerçek yüzün bu mu. Musab Talha : " Beğenmedin mi küçük hanım. Genç adam kız çocuğunu yanına alarak evlerine gitmek üzere dolmuş durağının oraya giderler. Genç adam küçük kızı nasıl yaraladığını bilmeden yoluna devam eder ancak küçük kız için aynı şeyler geçerli değildir. Bir çok şeyin daha yeni farkına vardığını anlar ve o pembe duvarları olan masal dünyasından çıkar. Artık hayatındaki bir çok şeyin değişeceğini bu günden sonra anlar.
All Rights Reserved
#254
istanbul
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines