Ang Huling Aswang

Isa akong aswang, sa maniwala kayo’t sa hindi. Ngunit taliwas sa kwento ng mga matatanda, o sa ang paniniwala tungkol sa mga nilalang na gaya ko, malayo ang modernong depinisyon ng aswang sa kung ano talaga ako. Hindi ako takot sa bawang, o matutunaw sa asin. Hindi ako nagiging pusa, o uwak, o paniki, o aso o baboy, pero mas mabangis pa ako sa kahit na anong hayop sa gubat kung ako ang babanggain nyo. Hindi ako masusunog sa holy water o manghihina kapag tinapat mo sa krus. Hindi nahahati ang aking katawan o tinutubuan ng mga buhok at pakpak, matatalim na kuko at ngipin, o humahaba ang dila at kung anu-ano pang katakut-takot na deskripsyon sa nagiging anyo namin tuwing bilog ang bwan. Hindi ako kumakain ng lamang loob o ng mga sanggol sa sinapupunan ng mga buntis. Kung umiinom nga ba ako ng dugo. Natatawa nalang ako. Gaya nga ng sabi ng mga kabataan sa panahon ngayon, “Eeew, Gross!” Sino ba naman ang may gusto non diba? Maliban sa akin.
Isa akong aswang. At ako ang huling aswang.