Story cover for Swipe To Explore by Hikari_hikaruWN
Swipe To Explore
  • WpView
    Reads 200
  • WpVote
    Votes 48
  • WpPart
    Parts 21
  • WpView
    Reads 200
  • WpVote
    Votes 48
  • WpPart
    Parts 21
Ongoing, First published Jan 10, 2020
Stories of my life? o hindi? a basta.
Baka hindi rin masagot ang tanong mo o ano? Pero I'll try my best na kumpletuhin ang pahina nito hanggang sa dulo ng buhay ko hahaha charot.

Maybe ang mga k'wento rito ay serye ng ilang mga pantig o berso pero p'wede ring mahaba bahala na! Basta ang alam ko lang may mga parte itong masakit, masaya, malungkot, nakakatuwa o ano pa man. Hahabulin ko mula January 1, 2020 hanggang ngayon. Basa lang malay mo malaman mo ang kadramahan ko o kung ano pa man. 

Pero pangungunahan ko na kayo ang mga isusulat ko rito ay maaaring inspired sa nangyari sa akin o na-obserbahan ko keep reading!

Please hanggang huling pahina a!
All Rights Reserved
Sign up to add Swipe To Explore to your library and receive updates
or
#419tragic
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
Salamisim cover
GRAVEYARD UNIVERSITY SECRETS cover
Memories Afterall (BoyxBoy) cover
OFF-LIMITS cover
I Broke My Rules For You cover
Dirty Secret (COMPLETED) cover
Sana Ako Na Lang  cover
You Give Me Ulcer! (teaser) cover
Save Me cover
A World that is You (BxB) cover

Salamisim

2 parts Complete

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.