Orman #Wattys2020

"Bunlar sadece sanrılardan ibaretti. Her an gözümün önüne gelen ve beynimde bir yıldırım gibi parlayan anılar sadece bir sanrıydı. Bunun farkındaydım ama tüm bunlara rağmen hala korkuyordum. Kalbimin deli gibi çarpmasını engelleyemiyordum. Sanki nefesim göğüs kafesime yetmiyor gibiydi. Titreyen ellerimi gözümde oluşan siyah noktalardan dolayı zar zor görüyordum. Ellerim kan içindeydi ve tırnaklarımın arasına giren pis kanlar ve toprak parmaklarımı berbat gösteriyordu.
Kendime defalarca sakin olmam gerektiğini tekrarlıyordum. Sakin olmalıydım çünkü ancak bu şekilde bu odadan çıkabilirdim. Sakin olmalıydım ve irademe karşı gelmeliydim yoksa kan tutan bedenime yenik düşecektim. Ellerimi kanlı ve pis kahberengi renginin neredeyse aktığı tahtaya titreyen ellerimi koydum. Bulunduğum odada tam olarak arkamda yatmakta olan başından vurulmuş bir insan vardı. Başından vurulması bile benim için yeterince korkunçken adam bir çeşit hayvan tarafından saldırıya uğramış ve organlarının yarısı dışarı çıkmıştı. Tahtaların üzeri kanla kaplıydı. Ve eminim ki tahtanın arasından sızan kan alt kattaki bodrumda birikiyordu."