ANILARIN GELECEĞİ

"Ben bir söz verdiysem tutarım sarı." dedi.

Alışmıştım artık bu cümleyi onun ağzından duymaya. Her zaman söylerdi. Sözlerine sadık bir adamdı. Hafifçe gülerek başımı sağa sola salladım.

"Keşke bu cümleyi bana ilk kez söylediğin ana dönebilsek." dedim.

O kadar isterdim ki bunların yaşanmamış olmasını. Şu an tek bir dilek hakkım olsa Barlas ile ilk tanıştığımız ana gitmek isterdim. Çünkü o an bile şu anki andan daha iyiydi. Tanışmamız alevler içinde olmuştu evet, o kadar da güzel bir an değildi ama Barlas'ın beni kendisinden silmesi daha katlanılmaz bir acıydı. Alevlerin içinde kalıp yanarak ölsem, canım daha az acırdı.

Tek bir dilek hakkı istemiştim ben demin burada, sarmaşıkların altında, isteğimin üzerinden gökten bir yıldız kaydı. Ben ne mi diledim? Ne kadar acı yaşarsak yaşayalım, bu hikayenin başına dönmeyi...