Bratnia Dusza

Nigdy nie myślałam, że moje życie stanie się czymś więcej, niż tylko szeptem osoby którą chciałabym się stać, którą mogłabym być.

Nigdy dość bystra, nigdy dość dobra, w szkole, w domu, na studiach, w pracy zawsze byłam gdzieś pośrodku.

Nieistotna.

Aż do chwili, gdy pojawił się on, tajemniczy mężczyzna o włosach koloru najczystszej czerni i oczach onyksu. Moja bratnia dusza, którą porzuciłam na własne życzenie.

Zadanie było proste, miałam nauczyć się żyć bez niego, a on beze mnie. Przynajmniej raz, to jedno życie oboje mieliśmy przeżyć pozbawieni prawdziwej miłości, ja wróciłam na ziemię, a on został w przestrzeni.

Złamał jednak pakt, odnalazł mnie, gdy upadałam, gdy traciłam wiarę we wszystko w co wierzyłam. Nie wiedział jednak jednej rzeczy, mianowicie, nie znał kary, którą oboje mieliśmy zapłacić.