Kolaydı insanları
İnsan yerine koymadan ezip geçmek.
Kendini yücelterek şaha kaldırmış kişiliklerin yerlerde süründüğü vicdan yolunda adımlıyoruz. Onlar sürünürken biz yürüyoruz, insan hak ettiğini hak ettiği şekilde yaşarmış, hayat işte herkez bahtına düşeni yaşıyor.
BU acımasız dünya' nın içinde aynı amaç için gönderilmiş kullardan ibaretiz!!!
Neydi bizi vicdanımızan alıkoyan?
Neydi bizi bu denli zalim yapan?
Neydi kendini şaha çıkaran egomuz?
Gerek varmıydı bunlara?
Para, hırs, kötülük ve cehaletmiydi kendimize uydurmamız gereken kılıf?
Bunlar sadece vicdanını rahatlatmaya çalışan kelimeler olurken gerçek öldürdüğün insanlığında saklı☹️
𝑦𝑒𝑡𝑖𝑠̧𝑘𝑖𝑛 𝑖𝑐̧𝑒𝑟𝑖𝑘
𝐾𝑎𝑠𝑎𝑏𝑎 𝑘𝑢𝑟𝑔𝑢𝑠𝑢
O sadece kusursuzdu.
Âdem ve Havva'nın cennetten kovulmasını sağlayan yasak meyvenin vücut bulmuş hâliydi. Ya da sadece ben öyle düşünüyordum. Dövmeli vücudu, kirli sakalları ve her zaman biraz sarhoş görünen bakışlarıyla tanınırdı Uygar Duman.
Nerden bilecekti on sekiz yaşında genç bir kızın ona aşık olduğunu?
Derin bir geçmiş, iflah olmaz bir arzu ve kaçınılmazın en saf sonucuydu onlar.