Retrouvailles | Chanbaek

Çok uzun bir merdiven gibiydi aşkımız. Sonu yok gibi. İlk basamakta "Seni seviyorum." diyerek iki bedende tek ruh oluşumuz, son basamak ise "Seni sevmiyorum." diyerek yok oluşumuz. Bir bakmışız ki ardımıza, aşağıda bir sürü basamak var. Önümüzde ise, hiçbir şey. Sonuna gelmişiz, ardımızda bir sürü basamak bırakarak. Her birinde bir adım, bir anı saklıyken; önümüzde artık adım atabileceğimiz bir basamak da, başka bir merdiven de yok.