Responses to Confessions
- LECTURAS 2,785
- Votos 40
- Partes 80
These are my thoughts and pieces of advice to the confessions I've read from UCFB
Todos los derechos reservados
#13
insight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Even the Sky Cries
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
Broken Wings: Saving Them ||BTS Fanfic||
"Love is selfless..It is prepared to sacrifice.." Isang babae ang magbabalik mula sa kanilang nakaraan..Ang babaeng handang masaktan at gawin ang lahat para sa kanila sa ikalawang pagkakataon.. Walong lalaki ang handang ulitin at balikan ang nakaraan para sa pagkakamaling hindi nila malimutan..Mga lalaking handang masaktan at gawin ang lahat para sa iisang babae.. Because she's always their Angel..but now, with Broken Wings... Alamin ang kwento ng pagkakaibigan, pagtataksil at kamatayan because when you love someone..you sacrifice everything..Concluida
The Boy Whom I Love is a Vampire (Immortal Ancient Series #1)
|| Status: Completed || How will the heroine grapple with the revelation that her lover's father is the man responsible for her parents' deaths? What emotions will consume her, and what actions is she prepared to take? What will be the ultimate fate of their relationship? What would you choose? Love Or revenge? ___________________________________________ copyright 2018 signorinayveConcluida![[My Home Is You]](https://img.wattpad.com/cover/345163340-256-k314927.jpg)
[My Home Is You]
Lu-maki man siyang hindi ma-yaman, Pero ma-yaman naman siya sa Pag-mamahal. But not until nag hiwalay ang parents niya. Napuno ng masasakit na ala-ala ang buhay niya at higit sa lahat naiwan siyang mag-isa. Kaya simula noon pi-nangako na niya sa sa-riling never siyang mag-mamahal. Dahil bukod sa natatakot siyang masaktan, natatakot din siyang muling maiwan mag-isa. Ayaw niyang magaya siya sa mommy niyang iniwan ng daddy niya upang ipag palit sa ibang babae, na naging dahilan din upang Iwan din siya nito at sumama naman ito sa ibang lalaki. Simula ng araw na iyon kinaya niyang mag-isa, kaya't hindi na niya kailangan ng isang taong sa una lang siya bibigyan ng halaga at sa bandang huli ay iiwan rin naman siya. AeseA19 🍓
Chasing what you lost, Love take 2 (WHEN WE WERE JUNIORS SERIES #2)
"Sa sobrang pag mamahal ko sa'yo, hindi ko na namalayan na minamahal mo na pala ang ate ko." I have a long time crush since I was a kid. I'm Roselyn Allison Guanzon, middle child ako sa aming magkakapatid pero hindi ako nakakaramdam ng unfair treatment dahil hindi namin kasamahan sa bahay ang aming mga magulang. Ako ang nag aalaga sa bunso kong kapatid. Pinangarap ko noon na sana pansinin ako ng crush ko, at dumating na 'yung araw na nagkaroon kami ng komunikasyon. Si Eryan MCcallister Calayag, ang lalakeng matagal ko ng nagugustuhan. Unang kita ko pa lang sa kanya ay alam ko sa sarili ko na crush ko siya, hanggang sa lumipad ang mga araw, buwan at mga taon-na siya pa rin ang tinitibok ng puso ko. Noong una ay magkaibigan lang kami, hanggang sa nag tuloy-tuloy ang pag-uusap namin at nagkaroon kami ng relasyon. Maayos ang aming relasyon, walang loko-loko sa aming dalawa. Pareho naming pinipili na intindihin ang isa't isa. Pero kahit na anong ayos ng relasyon n'yo ay may sisira talaga. Nakita ko siya na may kahalikan na babae.Concluida
No One Raised Me, But You (Completed)
Started:6/24/25 Ended: 7/1/25 > Wala akong gabay. Wala akong tinig na nagsabi kung tama ba 'yung ginagawa ko. Wala akong kamay na humila sa'kin palayo sa gulo. Iniwan ako ng nanay ko para sa ibang lalaki. At ang tatay ko? Lagi siyang wala. Abala sa trabaho, sa kumpanya, sa kung saan. Hindi niya alam na unti-unti na akong nawawala. Akala ko okay lang maging bastos, sumagot, maglayas, manakit. Akala ko normal lang maging ako-yung walang pakialam. Pero dumating siya. Tahimik. Palaging seryoso. Ayoko sa kanya nung una-masungit, preskong presidente ng school. Pero habang tumatagal, siya 'yung tanging tao na... pinagsabihan ako. Hinintay akong magbago. Tinuruan akong rumespeto. Hindi dahil kailangan-kundi dahil gusto niya akong matutong mahalin ang sarili ko. No one raised me... but you did. And now, I don't know how to live without you.Concluida
Unexpectedly Falling
Sabi nila lahat may karapatang maging masaya. We all deserve to be happy. Pero bakit ako parang hindi? Hindi ba ako kasama sa mga taong deserving? Masama ba ako sa past life ko? Kada araw dala-dala ko ang sakit ng nakaraan. Nakaraang wala pa lang katotohanan, siguro meron naman, pero 'yong pinaniniwalaan ko ay malayo sa totoong nangyari. Pero araw-araw akong umaasa. Umaasa ako.. Umasa ako.. Tapos dumating siya. Unexpected lahat sa totoo lang pero sa dulo? Hindi ko rin inaasahan ang sakit. Marami akong natutunan sa kanya.. Natutunan na dapat kong alalahanin kasi kung hindi, baka mauwi na naman sa sakit. Baka umasa na naman ako. At 'yon ang pinakamasakit. I've learned a lot from him to the point that he became a lesson. Dumating lang siya para matuto ako. Umalis siya kasi hindi ako 'yong babaeng gusto n'yang ilaban, hindi ako 'yon. Kasi ako 'yong babae na gusto na n'yang isuko. Ang unfair ng mundo, 'no? Kung kailan gusto na kita saka naman bubuhos ang maraming dahilan upang ilayo kayo sa isa't isa. Upang hindi niyo tuluyang sirain ang bawat isa. Pero sirang-sira ako nang umalis siya.. But who would have thought that someone out there will choose to build me again? To catch me. To catch me in my unexpectedly falling. Unexpectedly Falling, a story of falling for someone in a complicated way. Having a feelings for someone that is uncertain. Would you be selfish for love?Concluida
Pano Nga Ba Mag-Move On?
Paano nga ba mag-move on? Hanggang kailan mo mararamdaman 'yung sakit na paulit-ulit mong tinatago sa bawat ngiti? Hanggang kailan mo tataglayin 'yung bigat na ayaw bitawan ng puso mo-kahit gusto mo na ring makalaya? Ang hirap, 'di ba? Hindi naman kasi madaling mag-move on, lalo na kung 'yung isa... masaya na, habang ikaw, naiwan pa rin sa gitna ng mga alaala. Para kang naglalakad sa ulap na puro "sana," "bakit," at "paano kung." Ako nga pala si Vince. At ito... ito ang kwento ng isang taong natutong maghilom, dahan-dahan. Isang taong muntik nang sumuko sa sakit ng pag-ibig, pero piniling bumangon pa rin. Tatlong taon na mula nang maghiwalay kami. Oo, tatlong taon-pero bakit parang kahapon lang? Samahan mo 'ko. Hindi para lang balikan ang nakaraan, kundi para maintindihan kung paano nga ba talaga magmahal, masaktan, at sa huli... matutong bumitaw.
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
Más detallesPautas de Contenido