ABİS

"Saçların" dedi "En az benim gözlerim kadar siyahlar"

"Öyledir, hem ben zaten Abisim unuttun mu? Okyanusların dibindeki,güneşin ulaşamadığı karanlığım ben. Sadece saçlarım değil tüm benliğim kara." dedim kabullenmiştim artık bunu, o yüzden dillendirirken hiç zorlanmıyordum.

"Karanlık ve kara birbirinden bağımsız kelimelerdir" dedi çok bilmiş gibi. "Ak ve kara kadar zıtlar birbirlerine. Karanlığa ışık tutarsın hallolur ama kara, ebediyen kara olmaya mahkûmdur." diye konuştu kendinden emin bir şekilde.

"Sen kara olamazsın, bir kere çok safsın.Ki zaten karanlıkta değilsin fakat bozuk plak gibi sürekli aynı şeyi söyleyip duruyorsun. Ben karanlığım diye geziniyorsun ortalarda. O kadar inanmışsın ki karanlık olduğuna" derken hafif bir sesle güldüğünü işittim.