ACI

Sırtımı soğuk duvara dayadığımda istemsizce inledim.Dizlerimi daha da kendime çektiğimde,sessizce ağlamaya devam ediyordum.Eğer Marilyn benim ağlama sesimi duyarsa o meşhur ''terbiye bıçağı'' yla koluma tekrar derin bir çizik bırakmaktan çekinmezdi.

Acıdan kımıldatamadığım bedenim için şimdilik ağlamak yok kuralımı çiğneyebilirdim.

İçinde bulunduğum harabe tuvaletin soğuk betonunda k*çımın tamamen uyuşmuş olduğunu hissederek yavaşça kıpırdandım.

Tuvalete kitlenmeye,Marilyn'ın başkaları anlamasın diye'decency' adını taktığı bıçağın tadına bakmaya,öldüresiye dövülmeye,aç bırakılmaya,Marilyn tarafından ezilmeye alıştım.

İlk zamanlardaki gibi garipsemiyorum.Sanırım büyüyorum.Garip.

Tanrının bana sunduğu tek şeyin büyümek olması büyük bir adeletsizlik.Şu dünyaya geldiğimden beri mutlu olamayan bir zavallıdan başka bir şey değilim.

Kollarımı dizime sıkıca sardığımı fark edince inleyerek geri çekildim.Koluma baktığımda sigara izlerinin ve sopalarının oluşturduğu morluklar