İçimdeki Ses

Siz hiç içinizin kan ağlayan tarafı ile tanıştınız mı? Ben tanıştım... Sonra bir güzel oturup kendisi ile detleştik. Ben anlattım, o ağladı. Ben teselli verdim, o toparlandı. Ben hep güçlü kısım oldum, o ise hep kalbi kan ağlayan taraf. Sonra oturup birlikte yaralarımızı sardık. Bunu birlikte yapmak zorundaydık çünkü bizim bizden başka kimsemiz yoktu. Ben de onu öyle kabul ettim. Hep acı dolu, kalbi kan ağlayan bir taraf olarak kabul ettim. Geçtim karşısına artık hep benimle olacaksın dedim ve ona bir isim verdim. "DİLHUN". Kendisine bundan başka bir isimde yakışmazdı zaten. Sonra ellerinden tuttum ve bir daha hiç bırakmadım. Zaten bir insan, bir diğer parçasını yok sayarak nasıl yaşar ki?