Bu Son Olsun

Kartaltepe Güzeli'nin ikinci serisi Bu Son Olsun...

Kartaltepe Güzeli Wattpad'de silindi dolayısıyla Barış ve Adin'in hikayesini okuyanlar buraya toplanın lütfen!

Yarım kalan hikayemiz devam ediyor!Ancak Barış ve Adin ile değil Aras ve Sümeyye'nin aşkı ile beğenmeniz dileğiyle...

Aras & Sümeyye

"Doğarken ağladı insan,
Bu son olsun, Bu son..."

------------------------------------------

"Ben sana aşığım Sümeyye..."

Başımı yorgunca iki yana sallarken aynı zamanda kollarımı sertçe kavrayan ellerinden kurtulmaya çalışıyordum.

Beni seviyor olamazdı.Çocukluğumdan beri aşık olduğum ve duygularımı gerek sözlerimle gerek gözlerimle anlatmaya çalıştığım ancak hiçbir zaman sözlerimde ki imaları gözlerimdeki sevgiyi aynı zaman da hayal kırıklıklarını anlamayan adam beni seviyor olamazdı.

Ben ona olan aşkımı bir daha doğmamak üzere ruhumun en derinine gömmüşken şimdi beni sevdiğini söylüyordu.O her zaman ki gibi yine geç kalmıştı.Karşımda ki adam Aşka geç kalmıştı, Sevgiye geç kalmıştı, Bana geç kalmıştı...

Ağlamaktan bulanık gören gözlerimi gözlerine çıkardım ve yorgunca fısıldadım.

"Sana inanmıyorum Aras..."

Onun da dolmuştu gözleri kalbimin en ücra köşesinde bir baskı hissettim hala onu üzgün görünce kalbim sıkışırken ona inanmam an meselesiydi ama inanmamam lazımdı.Ona olan aşkım beni yormuş sessiz biri yapmıştı.
Artık yorulmuştum ve tükenmiştim onun aşkından...

"Neden Sümeyye Neden?Neden inanmıyorsun bana seviyorum diyorum, aşığım diyorum ..."

Hırsla sözünü keserken gözlerine bakıp konuşmaya başladım.

"Aras,Sen yağmuru sevdiğini söylüyorsun;
Şemsiyeni açıyorsun..
Güneşi sevdiğini söylüyorsun ;
Gölgeye kaçıyorsun..
Rüzgarı sevdiğini söylüyorsun;
Camı kapatıyorsun..
İşte bende bundan korkuyorum Aras;
Çünkü sen benide sevdiğini söylüyorsun..."

_______________________