KARA DERMAN

"Ve artık ben, kendi avuçlarımda, kendi felaketimin izlerini taşıyordum."

♫

Soğuk bir Eylül gecesi,

Babası nefret ettiği bu hayattan göçüp gitmesine rağmen onun varlığına inan o kızın, o gecede dikkatini çeken bir iz; bir leke.

Tek bir iz, tek bir leke bir insanın hayatını değiştirebilir mi?

İki farklı insan birbirini tanıdıktan sonra lekeler çoğaldı, izler birikip iki insanın avuçlarında hapsoldu; hep oradaydı artık.

Duygular çoğaldı ve onların arasında ne yalan ne gerçek bir kıyamet koptu.

İkisinin yarattığı kıyamette, ikisi de gerçek ve yalanın arasındaki o ince çizgide savrulup durdu.

Hayatta kalmaları için, birinin diğerini o çizgiden itmesi gerekiyordu.

Peki ya ikisi de düşerse?

Neler olur?