Valeria

Zamanın ötesinde bir krallık , Aretuza.
Büyük bir savaştı güzel kraliçeyi zalim Bir komutanın eline düşüren.
Krallığı yalnızca kalbi iyilik dolu ve saf bir ruh yönetebilirdi ve Komutan bu kişi değildi. Bunu anladığındaysa güzel Valeria canı için savaşıyor olacaktı.

"Yakın!"ağlayarak halkımı topladıkları yere doğru atıldım karnımın önünden geçirdiği sert kolu beni kendine çekti,dizlerimin üzerine düştüm.
"Yalvarırım bir şans ver bana ne istersen yaparım bu dünyada ne istediysen gerçek kılarım."yavaşça benim hizamda eğildi yüzümü kendisine çevirdi ve lacivert gözlerini hiç kırpmadan beni izledi perilerin çığlıkları yükseliyordu.
"Ne istersem öyle mi?"Şiddetle kafamı salladım.
"Sana onurum üzerine yemin ederim ki yapacağım,hiç kimsenin isyan etmesine izin vermeyeceğim yaşamalarına izin ver."
Parmağıyla gözyaşımın izini sildi ve duygusuzca kendiyle beraber benide ayağı kaldırdı.
"Bana seni ver kraliçe"