Hastalık

"Seninde dediğin gibi; sahne senin, perde açıldı, oyuna başla..." Karanlık geceye doğan ay gibi gözleri ışığın altında parlıyordu. Onu ilk defa böyle görüyordum, çaresiz. Ama unutmamam lazım, acımak yok! Çünkü o sana acımadı.

Ona yaklaşarak elimdeki bıçağı inceledim. Parlaklığı gözümü alırken onunla oynadığım günler geldi aklıma, alayla güldüm ve gözlerimi gözlerine sabitledim. Sonra devam ederek cümlemi tamamladım. "...Benim dilimde; sahne benim, perde kapandı ve oyun bitti."