AKUTÇU
  • WpView
    Reads 477
  • WpVote
    Votes 41
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Mar 12, 2020
Ben BERVA AKINCI bir evin bir kızıyım. Tek kız evlat olmak şahane bir şey ve evet ben tam bir çılgınım. Akut görevlisi olmak benim tercihim Di hayatı sınırlarda yaşayan biri olarak hayat kurtarmak benim tutkum ve hayalimdi. Ama nereden bile bilirdim ki mahallemize yeni taşınan komşumuzun oğlunun bir çift gözüne meftun olacağımı.... Ben YEKTA ÖZTÜRK bir evin bir oğluyum ve çevik kuvvet polisiyim. Annem ve babam sonunda bir ev almıştı ve biz o eve taşınıyorduk. Bu mahallenin ve yan komşumuzun kızına kalbimi kaptıracağımı nereden bilirdim. Bir Çevik kuvvet polisi ile bir Akutçunun aşkını okuyacaksınız umarım seversiniz..
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines