ANLATAMIYORUM ARTIK

ANLATAMIYORUM ARTIK

Reads 87
Votes 18
Parts 2

Ongoing

Last published Mon, Feb 17, 2020

aile arkadaş dost duygu genç

Gitme vakti gelmiști belki de, ama anlayacak ve dinleyecek kimse kalmamiști ya da guvendigin kimse yoktu artik. Evet gidiyor iște gitmek istediğinden ne kadar emin kalma konusunda ne kadar soz sahibi bilmeden gidiyor iște. Önünde ki yol uzun, gideceği yer huzur dolu bir yer. Bir romanla bașlamıștı bu hayat bir imtihandı devam ettiren, bir yoldu beni kendimden götüren ve bir hayattı beni içine süren sizi kitabi okumaya davet ediyorum. SAYGILARIMLA...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines