Caelum

Caelum

  • WpView
    Odsłon 76
  • WpVote
    Głosy 3
  • WpPart
    Części 1
WpMetadataReadW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja śr., sie 13, 2014
Empeze a darme cuenta que algo en Grace no estaba bien. Ya no era la misma. No era la misma niña a la que cuide por tantos años, algo no estaba bien. Como un padre que se preocupa por sus hijos, decidi ir a charlar con ella. Desde que entro a la preparatoria no habia tenido tiempo para pedirme consejos o dejar que le enseñara pokar. Comenzaba a extrañar a mi pequeña Grace. Gire la manija de la puerta de su habitacion y la abri unos cuantos centimetros, habia tenido un dia agotador y no querria despertarla, si es que dormia. Asomando un mano, prendi la luz y al ver... Estaba sentada en el piso abrazando una almohada, llorando. Corri a consolarla. En cuanto toque su cabello para retirarlo de la cara, me miro como a un extraño. -¡No le hagas nada! Prometo no volver a desobedecerte, pero no le hagas daño-. Exclamo desesperada. Miraba aterrorizada por detras de mis espaldas, di vuelta pero lo unico que estaba detras de mi era un simple gato negro.
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • El de Mala Suerte  [EDITANDO]
  • Descendientes
  • No quiero ser el fantasma
  • Te Odio Idiota!
  • No estas sola... [Inazuma Eleven | Xavier Foster]
  • Los hijos de loki
  • Perfecta Para Mí.
  • UNA NOCHE MÁS...
  • UNA NOCHE MÁS
  • empecemos a soñar

"Si en un principio siempre estuve en soledad...bueno, a excepción con una mascota" -¿Desea que le traiga algo más? -Preguntó con suma habilidad el felino, mientras dejaba la pequeña taza entre mis manos, el dulce olor a té era satisfactoriamente refrescante incluso llego a calmar algo de mis nervios, sin embargo aún no me acostumbrada a la presencia del azabache por lo cual solo le negué moviendo ligeramente mi cabeza. -¿Segura? Se ve realmente agotada debería... - Estoy bien -Rápidamente le interrumpí, me sentí algo mal por eso y más si un chico te miraba con ojos de perro regañado, si era algo débil en ese punto. -¿Podrías irte? Ocupo algo de espacio y tengo trabajo...-Le pedí intentando sonar lo más amble posible. Mi vista en cada momento permaneció en la taza entre sus manos temblando levemente, no entendía porque, pero simplemente su presencia me hacía poner nerviosa. - Entendido -Sin embargo, este obedientemente me hizo caso sin alguna replica. "Si lo hubiera echado desde un principio"

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści