The Wisher (BxB)
- LECTURES 17
- Votes 0
- Chapitres 5
En cours d'écriture
Dernière publication ven., mars 19, 2021
Lost in the world of agony and pain. Tears rushing through my eyes.
"Lolo, wag niyo Po akung Ewan" habang nakayuko hawak Ang kamay ng aking Lolo.
"Clieray apo, Ito na siguro Ang panahon para malaman mo Kung Ano at Sino ka talaga" Sabi ng Lolo ng mahina.
Bigla akung naestatwa sa sinabi niya.
"Anung ibig mung sabihin Lo?" tanung ko habang umaagos parin Ang luha sa aking mga mata.
"Ipikit mo Ang iyung mga Mata Apo" Sabi ng Lolo
sinunod ko Ang kanyang sinabi at hinawakan Niya Ang aking ulo.
At dahil dito nalaman ko Ang mga bagay na magpapabago ng takbo ng aking tahimik na buhay.
At ako, Ako si Clieray Realm at ako ay Ang nagiisang The Wisher.
Ang estoryang Ito ay hangu sa imahinasyon at Hindi makakatutuhanang bagay. Sana at magustuhan niyo Ang estoryang ito.
Take Note: BxB, ManxMan, LGBTQ+ Po Ang estoryang Ito,well meron Naman pong mga straight side story. Basta kayo na magbasa. Jaiyou!
Tous Droits Réservés
#757
boyslove
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Vous aimerez aussi
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Terminé
Bisexuals Academy ( Bisexual Students Allowed)
DICLAIMER: All the characters in this story have no existence whatsoever outside the imagination of the author. They are not even distantly inspired by any individual known and unknown to the author, and all the incidents are merely invention. REMEMBER: 1. Masungit si Author😬😬😬 2. Mag-update lamang po ako kung may free time. 3. Like/comment before update. (charossss! joke lang. Kahit silent reader ka, I appriciated you, Guys!) /Ito po ay ang pangalawang storya na aking ihahandong sa inyo. Kahit na po ito ay pangalawa na, hindi ko po pa rin maiiwasan ang words error ng story. Nawa'y sa pagkakataong iyan ay ikorek niyo na lang po ako. (salamat) Sa mga kamalihan ko o sa mga sentence na hindi ko naibibigay kong sino na po ang nagsasalita noon o may POV, nawa'y patawarin niyo ako. Ang intensyon ko lamang po ay i-inspired kayo sa mga istoryang aking ginagawa at para turuhan kayo na ikorek ang pagkakamali. Is I'm right? woss! Oh heto na, dami ng dada ng Author niyo . ツB L A C K P E I NTerminé
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Marco (Unang Yugto)
Isa akong pulubi na nanlilimos ng hustisya. Pulubing masasabing walang kahit na anong pag-aari sa mundong ito kundi ang aking pamilya. Isang pulubing nawala sa landas, nasira ang buhay at nawasak ang kinabukasan hanggang naging palaboy sa lansangan. Minsan ang tawag sa akin ay Baliw. Tumatawa ng mag-isa sapagkat mithiin ko lamang ay maging masaya. Umiiyak sa kalye pagsapit ng hatinggabi tanda ng kalungkutan na sa buong pagkatao ko ay bumabalot. Ano ba ang hustisya para sa isang baliw? Meron ba? Hindi ko rin alam. Taong-grasa naman ang tingin ng iba sa akin, mabaho, marumi, pinaghalong pulubi at baliw. Nagmamasid sa mga eskinita, nagsasalita mag-isa, nag-aabang at nagtatagos sa dilim. Naghihintay sa hustisyang matagal ko ng hinihiling. Sino ako? Ano ako? Sino at ano ba ako sa mundong ito? Ako si Marco, ito ang istorya ko.Terminé![Unexpected Lover [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/184006746-256-k778864.jpg)
Unexpected Lover [Completed]
Paano ba magmahal ng taong sa una pa lang ay lubos mo ng kinamumuhian? Totoo kaya na may taong nakalaan para sa isa't-isa kahit pareho man ang inyong kasarian? We will never know. Sabi nga nila "Love has no gender". Kapag dumating na ba ang taong nagpatibok ng puso mo ay hahayaan mo pa bang mawala? Hahayaan mo na lang ba na mapunta sa iba? Papakawalan mo pa ba kung alam mong s'ya ang itinadhana para sa'yo? Handa ka bang lumaban para sa taong mahal mo kahit maraming sagabal sa inyong pagmamahalan? This is a story that everyone can relate though, this is just a fiction but, it could happen in real life. We will never know who is the person destined for us. Let's just wait for that person instead of desperately looking for it. This is a male to male story that will inspire the readers to believe that someone will come into our lives to make it more meaningful. We might get hurt but, it will make us more stronger. Here are the main characters of my story: God Itthipat as Mark Alfonso Cha Eun Woo as Lester Valenzuela Jung Kook as Edward Villarica Park Bogum as Andrew Carillo Mark Prin Suparat as Anton Ramirez Hope you like this story. I can assure you that it is worthy to spend time reading this as it comes from my broad imagination. 😉😁😘Terminé
POLY: UNDER HER SPELL | IZIAH FELICIANO (COMPLETED)
"OH MY GOSH SINO KA?! Bakit mo ko ginagaya! Hoy!" Gulong gulo ang isip ko habang nakatingin sa lalakeng nasa harapan ko. Bawat buka ng bibig ko ay nagagaya niya. Maging ang ginagawa kong kilos. Dang! Who the fuck is he? "Susporsanto, anong ginagawa mo sa kwarto ng alaga ko?!" Si manang Perl ang yaya ko. May dala itong walis at bigla nalamang ipinalo sakin. "Aray ko manang ako to si Iziah--aray-teka lang huhu. Aray ko po! Aray ko huhuhu." "Umalis ka rito! Lumayas ka magnanakaw!" Mabilis akong tumakbo palabas ng bahay, kamuntik pa'kong habulin ni scotchy, ang aso ko. "Ang gawapo sana kaso mukhang gwapo rin ang hanap." Rinig kong bulungan ng mga babaeng nakakasalubong ko sa paglalakad. "Sabunutan ko kayo diyan mga bruha!" Nagsitakbuhan sila palayo habang ako ay naiinis na at naguguluhan sa mga nangyayari. Napasalampak ako sa gilid ng kalsada. Napasabunot nalamang din ako sa buhok ko ng mapagtantong ako pala ang lalakeng nakita ko kanina sa salamin. Akala ko prank lang pero hindi, dahil ang lalakeng gumagaya ng bawat galaw at pananalita ko ay ako rin mismo. Paano ito nangyari? Bakit ito nangyari? Ano bang ginawa ko? bakit ako naging isang lalake? "WAAAAAAAH! AYOKO NITO!" _____________________________ My first ever POLYAMORY story. Not a professional writer din po kaya pagtyagaan niyo sana ang mga isinulat ko. Thanks in Advance. ORIGINAL STORY PLEASE DON'T COPY! Adult-Fiction/Romance. Fantasy, Pinch of Horror Above 18+Terminé
How Can I Unlove You
Nang makilala ni Quijano si Felix ay nasa pinakamalungkot na punto ng buhay nito ang huli. Yet Quijano was able to make the latter smile before they part ways. Subalit nang muli silang magkita ay hindi siya nito matandaan. At sa halip ay ang pagiging basagulero pa niya ang tumatak sa isip ng binata. Napu-frustrate tuloy siya. Iniisip niya kung hindi ba sapat na dahilan ang pagpapangiti niya kay Felix noon para tumatak siya sa alaala nito? Kasi para sa kanya hindi lang sa isip niya tumatak ang mga ngiti ni Felix... kundi pati sa kanyang puso. *** NOTE: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. *** Date first published: May 17, 2019 Date completed: May 17, 2019Terminé
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Terminé
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.
Plus d’InfosDirectives de Contenu