porzucone nadzieje

porzucone nadzieje

  • WpView
    GELESEN 545
  • WpVote
    Stimmen 164
  • WpPart
    Teile 16
WpMetadataReadLaufend
WpMetadataNoticeZuletzt aktualisiert Fr., Okt. 2, 2020
WpInfo
Poesie
• Mickiewicz raczej nie spodziewał się, że gdy ktoś przeczyta jego epos, zostanie wciągnięty w liryczny wir przez Złote Gwiazdy. • Szymborska nie myślała nad tym, iż spadanie w Przepaść Niezrozumienia do góry nogami to pierwszy etap do zatracenia się w jej pracach bez pamięci. • Stachura nie przewidział, że jego wiersz do Zygmusia K. wywrze takie wrażenie i sprawi, iż człowiek będzie łaknął więcej, więcej, by wypłynąć na Morze Refleksji i tam - utonąć.
Alle Rechte vorbehalten
#664
uczucia
WpChevronRight
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Illustration

Vielleicht gefällt dir auch

  • Śnieżyny
  • Jeszcze bliżej...
  • Mirra i aloes
  • BTS  I NIE TYLKO 💜
  • Faber est suae quisque fortunae
  • Zranione uczucia - Wiersze
  • Chaos miłości 3

W trzewiach ziemi przebudzona, zobaczyłam złoty kwiat Usłyszałam pieśń syrenią, wyszłam w doskonały świat Gniazda ptaków rozkwilonych, kępy zzieleniałych drzew A nad nimi niósł się nocny, z gwiazd pędzony, srebrny śpiew - "Przebudzenie" I śmiejcie się, i płaczcie z zachwytu, żenady I patrzcie na mnie, patrzcie, choćby dla zasady I jedzcie, proszę, jedzcie to ciało, tę duszę Pożryjcie mnie w całości, hodujcie swą tuszę - "Wyparcie" Szlak mój może pobiec dookoła świata Przez kurhany losów, pod burzowym stropem Na sercu wciąż blizna, źle przyszyta łata Co noc sny me zbiera i rzuca pod twe stopy - "Włóczęga" Te setki spiesznych nóg i dłoni pełnych pracy I głów mówiących jednostajnym głosem Tysięczny martwy wzrok, ci sami wciąż łajdacy Kto przejmie się ich bezimiennym losem? - "Miasto" Wynieś mnie pod kryształ nieba na wichrowym szczycie Ucisz skały brzmiące lodem, by nie spłoszyć zorzy Która nocy mir obali podstępnie i skrycie Ciemność srebrną unicestwi i na marach złoży - "Serca Zimowe" Szkliste pajęczyny, wskorś wiatru rozsnute W sieciach uwięziły pierwsze skry jutrzenki Każda drobnym blaskiem jak diament maleńki Inkrustuje pąki srebrem mgieł okute - "Rosa" Twoja dłoń szepcze "cyt", pieszcząc sennie te kwiaty Słaby gest muska mrok, rozdzierając mu szaty Zapach róż pęta czas w fioletowym bezkresie Pełnym gwiazd, których skry echem morze poniesie - "Fantazja" Jedna dana szansa, tylko jedno życie Ale czy zakwitła, czy przepadła z wiekiem Tego się nie dowiem w swoim ziemskim bycie Na zawsze skazana pozostać człowiekiem - "Ofiara" Łyk za łykiem schodzi drink za drinkiem, sztuczne kwiaty W oczach rozmazują się grafitti i plakaty W kilka ruchów spadną z nas koszulki, buty, spodnie Jesteś prosto z piekła, a ja lubię igrać z ogniem - "Czerwone Światła"

Mehr Details
WpActionLinkInhaltsrichtlinien