Yedi Bilinmez

Yedi Bilinmez

Reads 32
Votes 7
Parts 2

Ongoing

Last published Mon, Feb 24, 2020

acı aile arkadaşlık aşk grup

Miniciksin ya minicik!! Annen içi çıkana kadar ağlarken tek yapabildiğin sessizce ağlamak. Uzaktan izlemek ve ağlamak... Haberi yok onu gördüğünden, ağladığını kendi canını acıttığını gördüğünden haberi yok. Sen gizlice bu olanları izlerken soğukta beton merdivenlere ilişmiş tir tir titrerken sessizce ağlıyorsun. İçine atıyorsun çocuk aklı ne yapacağını bilmiyorsun ve onu daha fazla üzmek istemiyorsun. 🧸🤺👙🧸🤺👙 Mahallede bir grup vardı bütün şehrin dilinden düşürmediği yedi yakışıklı ve yetenekli adam, anne Selim-bu lakabı ona ben takmıştım- grubun annesi gibiydi. Onlarla ilgilenir çocukları gibi korurdu. Aynı evde yaşadıklarından yemeklerini Selim yapardı. Onları okula o zorla gönderir sonrada işine giderdi. Belkide grubun en büyüğü olduğundan kendine bu kadar ağır bir sorumluluk yüklemişti. Anne Selim bu adam yakışıklılıkta çığır açmış ve bunun farkındalığıyla yakışıklı olduğunu asla dilinden düşürmezdi. Siz buna ego diyebilirsiniz ama onun kişiliğiydi bu. Bu huy onda asla kötü durmaz insanları aşağılamazdı sadece çok yanlış zamanlarda yanlış yerlerde dile getirirdi bunu. Mesela mezuniyetinde "Lanet olsun çok yakışıklısın Selim!" Diye bağıran ona hayran olan bir adet çocuk bana cevabı sahnedeyken "Biliyorum çok yakışıklıyım" olmuştu bu herkesin ağzının hayretle açılmasını sağlarken birkaç saniye sonra herkes kahkahaya boğulmuştu. Selim böyleydi işte değiştiremezdin. 🧸🤺👙 Tam o anda kolumda yeni bir el hissetmiş hemen ardından bir bedene yaslanmıştım. Bir kol omzumun etrafını sararken kafam güvenli göğüse yaslanmış farkında olmadan elimide karnına yerleştirmiştim. Sonra onun sesini duydum Güney. Yedi Bilinmez'imden en garibi. En güzeli. En tatlısı. En seksisi. En yardım severi. Güney Yedi Bilinmez'imden en merak etmediğim kişi. En dikkatimi çekmeyen.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Content Guidelines