Stop hurting me...Ft One Direction

Ik hief het mes hoog in de lucht en keek ernaar. Het was scherp en puntig. Ik zag mijn eigen reflectie erin. De stemmen werden meteen weer erger. "Doe het!" Schreeuwde er iemand. Er was niemand in de buurt dus wie was het? Werd ik nu echt gek of was dit mijn verbeelding? Ik kon er niet meer tegen. Ik liet het mes langs mijn huid lopen. Het was koud. Ik drukte het in mijn arm en zette een snee. Het bloed mengde zich met de regen. Ik gleed langs mijn benen en zette ook daar een diepe pijnlijke snee. Ik stopte even en liep naar binnen. Ik pakte een briefje er schreef er iets op.

Ik legde het op de tafel en slenterde terug naar buiten. Elke beweging die ik maakte deed pijn. Niet alleen het bloed dat langzaam gleed maar ook iets anders. Alsof iemand mij bij elke stap die ik verzette een kogel door mijn lichaam joeg. Ik liet me terug vallen in de plas modder. "Alles komt goed, het is beter nu, je wilde dit. Wel je gaat het krijgen!" Schreeuwde ik in de lucht. Ik pakte het mes en sneed