Çatı Katım

Öfkeliyim çünkü ona hiç acımadınız. Aslında o acınmak bile istemiyordu o anlaşılmak istiyordu. Şimdi burada gelmiş sebep soruyorsunuz. Sorgulamak için çok geç kalınmış bir sebep!. Onu mahveden acıları değildi onu mahveden sizdiniz. Eğer ne yaptığını anlaya bilseydim ona sımsıkı tutunup yapmasına izin vermezdim ve şimdi burada bir sebep arıyor olmazdık. Bu acı beni tüketiyor bu acı iliklerime kadar işliyor hergün. Ama artık bunun hiç bir önemi yok. Bir sebebi var ama hiç bir önemi yok!

Şimdi o sıcacık çatı katımda onunla birlikte içten kahkahalar atıp elimizi kahve ile ısıtmak isterdim. Fakat artık bağzı şeyler için çok geç en güzel anlarımız kıymetini asla bilemediğimiz anlardır.