Korkuyordum. Ben bugüne kadar hiçbir şeyden korkmayan Derin Güneş, bir mafyadan korkuyordum. İnanması zordu ama kaçmıştım o Poyraz 'ın elinden. Beni bulsa gözünü bile kırpmadan büyük cezalar vereceğini bile bile kaçmıştım. Korkmam gayet normal bir şeydi bence. Ben savunmasız bir kızdım, o ise tehlikeli bir mafya. Beni sevdiğini ve 3 yıl boyunca takip ettiğini söylüyordu ama bir yanım inanıyor, bir yanım ise inanmıyordu. Poyraz 'ın evinden iyice uzaklaşınca koşmayı bıraktım ve bir ağaca yaslandım. Koşmaktan yorulmuştum. Biraz soluklandıktan sonra ayağa kalkıp arkamı döndüm. Tam ilerleyecekken bir kol beni sinirle kendine çekti. Ama bu tanımlamakta zorlandığım koku. Olamaz ! Beni burada da bulmuştu her kaçma girişimimde olduğu gibi. Başımı kaldırıp gözlerine baktığımda o zümrüt yeşili gözlerinin koyu yeşil olduğunu gördüm ve yutkundum. Çok geçmeden konuştu. "Nereye böyle güzelim Azrail 'le birebir tanışmaya mı ?" Eyvah ! Bu sefer cidden fena yanmıştım. = Kalbinin her atışında seninle beraber ben de yaşıyorum. = -03.04.2017-
More details