YAPRAK
  • WpView
    Reads 6,030
  • WpVote
    Votes 438
  • WpPart
    Parts 24
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Apr 25, 2015
... Yere eğilip, tam olarak kuramamış, renkleri hâlâ belli olan yaprağı elime aldım. ''Tam da bunun gibiyim işte.'' dedim. Kaşları, anlamadığını ifade eder gibi çatıldı. Burukça gülümsedim ve açıklamak zorunda olduğumu hissettim. ''Ben bir yaprak gibiyim. Henüz tamamen kurumamış, ama kurumaya yüz tutmuş bir yaprak.'' Başını iki yana salladı. ''Yanılıyorsun.'' dedi. ''Belki de sandığından daha fazlasısındır? Belki, bir yaprak değilde, yıpranmış, ama güçlü bir ağaçsındır. Ya da sonbahardaki bir ağaçsındır . Bütün kurumuş yapraklarını dökeceksindir ve baharda yeniden yeşerecektir yaprakların, hayat bulacaktır dalların..'' ... ©Tüm hakları saklıdır. Kapak Tasarımı İçin Sonsuz Teşekkürler! @Calanthe
All Rights Reserved
#424
bağımlı
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines