YORGUN ADAM

Yoruldum be hayat
Beni içine çekip çekip durmandan
Çırpındıkça daha çok batıyorum
Acılarım mı? Yalnızlığım mı?
Soruyorum defalarca kendime

Kendi içinde bir mahkeme kurdum
Hakimi sen... Mahkumu Ben
Kendimi ne kadar savunsamda
Dinlemedin müebbet verdin

Yaralı ve acılı kalbim bunu kaldırmıyor
Artık vaz geçtim kendi kimliğinden
Hayattan, yaşadıklarımdan
Ben..! Kimliğimden vaz geçtim
Azat ettim veyselimi

Şimdi yorgun adam doğdu
Kimsenin üzemiyecegi
Kalbi taştan olan adam
yorgun adam....
Acılarla yoğruldu ,
Aşk ile sulandı ..!
İşte yorgun adam böyle doğdu..

YORGUN ADAM
- AŞK İLE SEVGİYLE KALIN ŞİİR DOSTLARIM-