Mesele Leyla - Mel - Wattpad

Story cover for Mesele Leyla by uzaydaki_bulutx

Mesele Leyla

uzaydaki_bulutx

LECTURES 129
Votes 73
Chapitres 1

LECTURES 129
Votes 73
Chapitres 1

uzaydaki_bulutx

acı aksiyon asi ay aşk dert diken gece gerilim gizem gönül gül güneş karahindiba leyla macera merhamet yalan şefkat

Elimde ki son karahindibayı'da üfleyip, tanelerinin gökyüzüne yükselmesini izledim.

-" Çocuk gibisin Leyla."
Yanıma oturdu adam.

-" Hoşuna gittiğini sanıyordum."dedim düz bir sesle.

Gülme sesi kulaklarıma doldu. Ama hala kafamı karşımda ki manzaradan kaldırıp ona bakmadım.

-" Hoşuma giden sensin Leyla. Senin her halin hoşuma gidiyor."

Gülümsedim, ve kafamı yavaşça adama çevirdim.

O da karşıda ki manzaraya bakıyordu.

-" Galiba seni çok seviyorum ." dedim ve utançla başımı yere eğdim.

Sıcacık eli çeneme değince istemeden kasmıştım kendimi, kafamı kaldırıp gözleri ile buluşturdu gözlerimi.

Sağ tarafına vuran güneş adamı o kadar güzel gösteriyordu ki, mavi gözleri sıcacık görünüyordu.

-" Galiba bende sana bir ömür katlanabilirim."dedi ve dudaklarını alnıma bastırdı.

★°★

Kadın, adama aşıktı. 
Adam kadının her zerresine....

___________________________________________

Kitabımız da saçma yakınlaşmalara ve erotik sahnelere yer yoktur. Her şey dozundadır...Tous Droits Réservés

acı aksiyon asi ay aşk dert diken gece gerilim gizem gönül gül güneş karahindiba leyla macera merhamet yalan şefkat

Table des matières

«Mesele Leyla»
lun., juin 8, 2020

1 chapitre

«Mesele Leyla»
lun., juin 8, 2020

Inscrivez-vous pour ajouter Mesele Leyla à votre bibliothèque et recevoir les mises à jour

ou

Directives de Contenu

Vous aimerez aussi

𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄 , écrit par ozanakbabaxz

Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. "Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.

Hata, écrit par WWWUS123

"Niye bu kadar nazlısın?" "Sadece seni istemiyorum. Naz yaptığım falan yok." "Test edelim. Beni istiyor musun yoksa istemiyor musun bakalım." "Sözlerim sana yeterli gelmiyor mu?" "Sen küçük bir yalancısın Asil." "Hayır sen anlamak istemiyorsun."

Dokunursam Yanarsın [BxB], écrit par bir_suuu

Asil, annesiz büyümüş, babasının sevgisini hiç hissedememiş asi bir lise son sınıf öğrencisi. Kavga yüzünden okuldan atıldığında, kendini suçun kol gezdiği karanlık bir lisede bulur. Orada Yaman vardır. Tehlikeli. Sessiz. Dokunulmaz. Bir kavga, bir bakış ve bir mimlenme... Düşmanlıkla başlayan bağ, kaçınılmaz bir çekime dönüşür. Ama bilmedikleri bir şey vardır: Babalarının dünyası, çoktan birbirine değmiştir. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, yanacağını bile bile dokunmanın hikâyesi.

Cansız Manken (+18), écrit par yesildesen7

Belen, ablasıyla birlikte şehre uzak olan bir eve taşınır fakat bu korkutucu ve ürkütücü evde onu bekleyen cansız bir manken vardır.

11 GÜN, écrit par melinammel

Arkasını dönüp gitmek üzereyken kolunu tutmaya yeltendim. Zincir uzanmayınca parmaklarım tişörtü üzerinden kaydı. Arkasını dönüp solup mavi gözlerini gözlerime dikti. "Lütfen...beni yeniden o bodruma kapatma. Beni öldür ama kapatma. Tek başıma kafayı yemek üzereyim orada. Duvarlar üzerime üzerime geliyor. Beyaz duvarlara bakmaktan hayaller görmeye başladım." Maskesinin ardındaki gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Göz yaşlarımı tutamadım. Dizlerimin üzerine çöktüm. "Lütfen...ne istersen yaparım. Yalvarırım." Titreyrek ağlamaya devam ettim. "Beni oraya kapatma. Daha fazla dayanamıyorum. Nolur...içinde biraz insanlık varsa canımı al daha iyi..." Kısa bir süre başımda bekledikten sonra arkasını dönüp kapıya ulaştı. "Giyin." İlay ve Rüya uyandıklarında biraz şehirden uzaklaşmak ve kamp yapmak için gittikleri ormandan farklı bir yerde olduklarını fark ederler. Kör karanlığa gözlerini açan kızlar bir kaç dakika sonra hayatlarını tamamen değiştirecek o kişi ile tanışırlar. Ve o dakikadan sonra kaçmak için mücadele etmeleri gerekmektedir. ❗Dikkat; bu kitap travmatik ögeler içermektedir. Eğer kan, cinayet ve benzeri konular sizi rahatsiz ediyorsa okumamanızı ya da o sahneleri atlamanızı tavsiye ederim.

ÂFİTAP, écrit par ZeynepSara556

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.

Zorbanın Bedeninde, écrit par aybeasahn

Önceki hayatımda hep ezilen o kızdım. Sonra bir şey oldu. Okuduğum lise romanına reenkarne oldum. Üstelik kendi doğum gününde katil tarafından öldürülecek olan zorba kızın bedenine reenkarne oldum!

5. seviye, écrit par hevidaradlim

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum..! Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. " Sana neden inanayım? " " Bana inanmana ihtiyacım yok! Onu bana kendi ellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

SOYADINDA ZİNCİR, écrit par Karensi0

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden -kalplerinden- çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse... O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde SOYADINDA ZİNCİR adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM , écrit par 320kaloriliLahmacun

Alkım Alaçin Vataneri kendi hâlinde(şüpheli) yaşayan bir kıdemli üsteğmendi. Bir gün hem rütbe alarak yüzbaşı olmuş hem de kendi timinden ayrılıp başka bir time komutan olarak atanmıştı. Yeni timi olan Afet Timi ile birlikte gittikleri ilk görevde aslında Safirlerin onun ailesi olmadığını öğrenen Alkım, bakalım ne bok yiyecek? Not: Bacılar ben kitabı baştan sona tekrar düzenlediğim için mantık hatası ve saçmalıklar olabilir *Eski Adı Afet'tir* 2-#Dostluk [11/01/26] 4-#Abiler [16/11/25] 1-#Ablam[16/12/25] 3-#Kadınasker [16/11/25] 8-#Aşiret [16/11/25] 2-#Askerkurgusu [09/01/26] 2-#Görev [16/12/25] 1-#Mardin [16/12/25] 5-#Rize [16/12/25] 1-#Travma [11/01/26]

Vous aimerez aussi

Slide 1 of 10

𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄 cover

Dokunursam Yanarsın [BxB] cover

Cansız Manken (+18) cover

Zorbanın Bedeninde cover

5. seviye cover

SOYADINDA ZİNCİR cover

CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM cover

𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄

Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. "Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.