YARALI KALBİM

YARALI KALBİM

  • WpView
    Membaca 517
  • WpVote
    Vote 52
  • WpPart
    Bab 3
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sel, Jul 26, 2022
Sevmek çocukken güzeldir. Simdi on kişiye sorsak "Çocukken sevdiğiniz biri var mıydı?" diye on kişiden onu da vardı der. Ama onunla bir gelecek kurmak kimilerine kısmet olmaz. Olursa da bir süre sonra o sevgi biter yerini zamanla öfkeye bırakır. Ona karşı neden böyle davrandığını sen bile anlayamazsın ve onun aşkından haberi bile olmazken ayrılırsın. Kendi içinde bitirsen de onu her gördüğünde "ben de bir zamanlar seni sevmişim" dersin. Aklın onu istemese de kalbin ister. Sevmeyi unutsan bile onu görmeyi ister. Bu gerçek hep böyledir. İstemediğin şeyler peşinden gelir. Sevgisini erken kaybetmiş bir genç kızın hikayesi. Acılar üstüne açılar çeken, geçmişin gölgesinden, yaşadığı kötü olaylardan kaçmaya çalışan bu kız ilkokuldaki çocukluk aşkının gelmesiyle sevmeyi bir daha hatırlayabilecek mi? Yoksa o kötü olayları hatırlattığı ya da yüzleşmekten korktuğu için kaçacak mı?
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#69
ilkokul
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan