Dream Realm
- MGA BUMASA 20
- Mga Boto 0
- Mga Parte 1
Kumpleto Tue, Mar 17, 2020
Nandito ako sa isang mundong ako ang naghahari. Isang lugar kung saan natatangi ang kasiyahan. Kumbaga, parang ako ang naghugis ng mga perpektong imahe-- walang kapintasan, walang karumihan. Iginuhit ko ang mga kapalarang ninanais ko makamit, ngunit sa kabila ng kapangyarihang ito ay labis din ang kapalit.
Malaki ang pagsisisi ko-- sana di ako nagpakabulag.. Sana nabuhay na lamang ako sa reyalidad at tinigil ang aking kahibangan.
Nang sa gayon, hindi ko na sana naranasan ang pait at sakit ng pagiging makasarili ko. Nilamon ako ng sarili kong kagustuhan na maging masaya. Hindi ko na sana pinagpalit ang mga mahahalagang pangyayari dahil kahit anong gawin ko-- hinding hindi ko na ito kayang ibalik.
All Rights Reserved
#264
sacrifice
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
Saving The Withered Rose
Roses are red, violets are blue You saved me, and I Iearned to start a new. **** Si Myka yung tipo ng tao na hindi basta basta umiiyak kahit anong pagsubok pa ang dumaan sa kanyang buhay hanggang sa isang araw, nawala ang isang bagay na maituturing nyang kayamanan. Sa unang pagkakataon sa kanya buhay, naging mahina sya at simula noon hinayaang mabuhay ang sarili sa nakaraan. Si Lawrence naman yung taong punong puno ng determinasyon. Lahat gagawin nya para sa kanyang ina. Isang araw, dumating ang isang bagay na nagpabago ng kanyang buhay. Tinuring niya itong yaman kahit pa ang kapalit nito ay iwan sya ng babaeng minamahal. Magkaibang mundong pinagtagpo ng kapalaran. Ang isa'y nawalan, ang isa'y nagkaroon. Paano sila pagbubuklurin ng iisang pag-asa? Paano nila tutulungang hilumin ang sugatang puso ng isa't isa?Kumpleto
Almost Paradise
Sypnosis "Huwag kang masanay sa mga bagay na alam mong mag-iexpire, there's no such thing like everlasting love, forever, or whatever. Pinapaasa lang tayo ng movies, books, and songs. There's no balance here in our world. Kung mahal mo siya, himala na lang na mahalin ka rin niya tulad nang pagmamahal mo sakanya." he smirked and drink his tequila. I learned from him na wala nga talagang balanse, puro lang kulang at sobra. Pag sobrang mahal mo siya, kulang na pag-mamahal ang maisusukli niya. Walang balanse, o dahil siguro ayaw balansehin? Dahil ang isa kapit na kapit at ang isa bumibitaw na. "Pagsinanay mo ang sarili mo sa mga bagay na mawawala, you'll end up hurting yourself." he smiled, looking so drunk. I nodded, because I believe him. I believe you Tres, I've been experiencing it... because... You. Wont. Love. Me.Kumpleto
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Kumpleto
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
She's Red
Leave me Alone! Stop, please...Leave me, now! Nagising ako mula sa panibagong bangungot. I curled myself into ball and placed my knees to my chest. I cried everything out, this is my new normal, ano pang magagawa ko? Everything, the scars, the new bruises, my broken bones and most of all, the memories. They give pains, pains i couldn't imagine i must bear. The knock on the door snapped me back to reality. I fixed myself and was just waiting for the door to open. "Sweetie, are you ready?" Aniya ng malambing. Fears filled my eyes, anytime soon my tears would flow. Napatuwid ako at mas lalo pang hinigpitan ang pakakahawak sa kumot ko. I covered my ears saka pumikit ng mariin. "n-no, tama na..." Kelan....kelan mo ba tatagtagin yang maskara mo!? *********** HEY READERS. THIS STORY MAY BE TRIGGERING. IT CONTAINS ABUSE, FOUL WORDS, TRAUMATIC EVENTS, SELF HARM, SEXUAL ASSAULTS AND VIOLENCE. YOU'VE BEEN WARNED. ENJOY READING!Kumpleto
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Kumpleto
Breaking Past The Lies
Ang gulo ng mundo. Puno ng mga problemang ayaw kong harapin, pero kailangan. Puno ng mga gawain na hindi ko gusto, pero kailangan. Puno ng responsibilidad na ayaw kong bitbitin, pero kailangan. Hanggang dito na lang ba ang kalayaan na mayroon ako? Hanggang dito na lang ba ang kakayahan kong lumipad? Ganito na ba ako kababa? Saan nga ba nagsimula ang gulo? Nagsimula ba nung pinanganak ako? Nung bumagsak ako? O baka nung nakilala ko siya? Dumating siya sa hindi ko inaasahang pagkakataon. Sakanya ko lang naramdaman ang kalayaang maging ako, yung hindi tagatupad, hindi tagabuhat, kundi yung ako lang. Pero hindi sapat ang "tayo" sa mundong puro "bawal." Hindi sapat ang pagmamahal sa mundong may sinusunod na patakaran. Kaya ngayon, pinili kong lumayo kahit na ang puso ko ay kumakapit parin nang mahigpit. Pinipili kong tumahimik kahit gusto ko nang isigaw ang lahat ng hinanakit. Kung sakaling magkita tayong muli, sana, wala nang kailangan labagin.
Season 1: Great Pretender
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!Kumpleto
Isa Pang Balang Araw (Another Someday)
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.Kumpleto
It was only just a dream (COMPLETED)
Nakakapagod mabuhay sa isang mundo na siyang nagkukulong sayo sa mga bagay na hindi mo naman gusto. Nakakasawa na gawin ang mga bagay na hindi mo naman gusto ngunit alam mong kailangan, dahil alam mong ito ang iniexpect ng mga taong mahal mo sa paligid mo. Mahirap. Mahirap mabuhay sa ganitong mundo. Ngunit paano kung gumising ka nalang isang araw na iba na ang lahat? Na ang mundong dating kinaaayawan mo ay naging isang mundo na siyang ninanais mo? At kung kailan natanggap mo na ang ganitong pamumuhay ay bigla na namang maglalaro ang tadhana sayo. Gugustuhin mo pa ba na bumalik sa reyalidad na matagal mo ng tinalikuran? O ikukulong mo nalang ang sarili mo sa isang mundong likha lamang ng iyong isipan? Ito ay kwento ng isang babaeng pinaglaruan ng tadhana ang kapalaran, at kung paano nabago ng isang trahedya ang kanyang buhay. P.S: Ito po ang unang beses ko na sumulat sa wattpad. Sana ay suportahan niyo ang kwentong ito. Feel free to comment guys :) Salamat.Kumpleto
Roses are red, violets are blue You saved me, and I Iearned to start a new. **** Si Myka yung tipo ng tao na hindi basta basta umiiyak kahit anong pagsubok pa ang dumaan sa kanyang buhay hanggang sa isang araw, nawala ang isang bagay na maituturing nyang kayamanan. Sa unang pagkakataon sa kanya buhay, naging mahina sya at simula noon hinayaang mabuhay ang sarili sa nakaraan. Si Lawrence naman yung taong punong puno ng determinasyon. Lahat gagawin nya para sa kanyang ina. Isang araw, dumating ang isang bagay na nagpabago ng kanyang buhay. Tinuring niya itong yaman kahit pa ang kapalit nito ay iwan sya ng babaeng minamahal. Magkaibang mundong pinagtagpo ng kapalaran. Ang isa'y nawalan, ang isa'y nagkaroon. Paano sila pagbubuklurin ng iisang pag-asa? Paano nila tutulungang hilumin ang sugatang puso ng isa't isa?
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman