Son Hislerimde Saklı Sen

Elimdeki bardakta kalan son yudumu boğazımdan geçirdiğimde sertçe bıraktım masaya. "Aylık en az on beş bin." Sanırım çakırkeyiftim, ve onun asistanlığını yapmayı kabul etmiştim.

İşte şimdi dikkatini çekmişe benziyordum, sonunda gözleri benim mavilerime uğramıştı.

Tıpkı o günkü gibiydi göz akları, kızıla çalınmıştı ve bana baktığı her an daha da çoğalıyordu bu kızıllık.

Altın gibi parlayan sakalları güzeldi, acaba kestirdiğinde nasıl duruyordu?

Tek kaşı usulca kalktı yukarıya, morarmış göz altları gerildi. "Çok çalışman gerekecek, çokça yoracağım, yıpratacağım." Zor bir karakter olduğu en başından belliydi ama vaatte bulunduğu şeyler çok yönlüydü ve ne tarafa çekeceğimi şaşırmıştım. Hala işten mi bahsediyorduk?

Biçimli parmakları şarap şişesini kavradı ve ikimizin arasına, masanın tam ortasına bıraktı. "Ve bana izin verdiğin ilk andan itibaren seni hiç düşünmeden inciteceğim." İşaret parmağı bıraktığı şişeye dokundu. Şişe devrildi, yuvarlandı ve akan kırmızı şarapla birlikte yeri boyladı.

İşte bu bizim hikayemizdi, bizim başlangıcımızdı. Ya da değildi?

Haydi birlikte görelim!

-Bu isimdeki tek hikayedir.-