• Meyus • (+18)

" Neden ? " diye sordu gözyaşlarının arasında genç kız. Hiç istememişti böyle olsun. Çocuktu o zamanlar bilmiyordu.

" Buna sen sebep oldun efgan, benim tek hatam sana güvenmekti ! " gözleri kızı delermişçesine bakarken Arkın bağırmaya devam etti. " Ondan da pişman oldum ! "

Sözleri bir hançer gibi yüreğini delip geçerken dizlerinin üstüne düştü genç kız. Acı kalbinde derim yaralar açarken sustu. Diyebileceği hiçbir şey yoktu. Nasıl zamanlar geçirdiğini ne gibi kötülüklerle karşı karşıya kaldığını bilmiyordu.

Varsın bilmesin diye düşündü. Kötü olan ben olayım dedi içinden. Yarası bende açsın kanayan yüreğime yine ben merhem olayım.

Genç kız sert zeminden ellerini çekerken yaşlı gözleriyle karşısında duran heybetli adama baktı. Sustu ama diyeceği hiçbir şeyin önemi yoktu. Kalktı yerinden usulca karşısında dimdik durdu tek bir kelime etmeden kapıya yürüdü.

Gözleri genç kızı delip geçerken son kez baktı ona. Belki de son kez göz göze gelişleriydi. Bilemedi. Göz temasını kesip çıktı odadan genç kız. Arkasında ne bıraktığına bakmadan.

Genç adamın ruhuna açılan yara o bakışlarla kalbine ilerliyordu. " Burada bitmedi. " dedi genç adam.

Onca senenin çocukluğunun intikamını alacaktı, hemde Misliyle. Peki içinde ki bu acı da neydi. Pişmanlık mı vicdan mı ?

23.03.2020

Efgan Baldemir.
Arkın Uraltan .